"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/52 E., 2023/431 K.
SUÇLAR : Kasten yaralama, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması
HÜKÜMLER: Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin, 26.12.2014 tarihli ve 2014/10355 Esas, 2014/14918 Karar sayılı ilâmı ile hükümlerin bozulmasına karar verilmesi üzerine, İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2023 tarihli ve 2023/52 Esas, 2023/431 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkındaki hükümlerin açıklanması ile;
a. Cihat'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,
b. Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 170/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, kasten yaralama suçunun silahtan sayılan aletle işlendiğine, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/3-e maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için 5237 sayılı Kanun’un 86/1 ve 170/1-c maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-(e) maddesi gereği 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. Suç tarihi olan 18.10.2007 ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 23.06.2015 tarihi arasındaki süre, denetim süresi içinde işlenen suçun suç tarihi olan 16.06.2020 tarihi ile açıklanan hükmün temyiz inceleme tarihi arasındaki sürenin 5271 sayılı Kanun'un 231/8. madesi gereği birleştirilmesi durumunda, suç tarihi ile inceleme tarihi arasında 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2023 tarihli ve 2023/52 Esas, 2023/431 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.12.2024 tarihinde karar verildi.