"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2017/2 E., 2019/127 K.
Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Tunceli Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.11.1994 tarihli ve 1993/26 Esas, 1994/166 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş; temyiz üzerine hüküm, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 22.06.1995 tarihli ve 1995/8348 Esas, 1995/9353 Karar sayılı kararıyla onanmıştır.
Davacı ... ve ... vekili, Tunceli Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.11.1994 tarihli ve 1993/26 Esas, 1994/166 Karar sayılı kararının kesinleştirilerek infaz edilmesi gerekirken söz konusu dava dosyası zayi olduğu için infazın gerçekleştirilmediğini, bu nedenle yeni bir dava açmaları gerektiğini ileri sürerek eldeki davayı açmış; Tunceli Asliye Hukuk Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, Mahkemenin 07.03.2019 tarihli ve 2017/2 Esas, 2019/127 Karar sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Mahkemenin kararı, davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Bilindiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin birinci fıkrasında Bölge Adliye Mahkemelerinin Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanun'un temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin, yine aynı maddenin ikinci fıkrasında ise Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine istinaf yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 427 ilâ 444. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, yani bu kararlara ilişkin dosyaların Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemeyeceği belirtilmiştir.
Bu durumda 20 Temmuz 2016 tarihinden önce verilen kararlar, kanun yoluna başvurma tarihi ne olursa olsun 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 ilâ 444. maddelerindeki temyize ilişkin hükümlere tabi olup dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Başkanlığına gönderilmesi gerekmektedir.
Buna karşılık, 20 Temmuz 2016 tarihinde ve sonrasında verilen temyiz incelemesinden geçmeyen kararlara karşı kanun yoluna gidilmesi halinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341 ilâ 360. maddelerindeki istinafa ilişkin hükümlerinin uygulanması için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi zorunlu olup somut olayda Mahkemenin 07.03.2019 tarihli kararına ilişkin olarak daha önce Yargıtayın bir denetiminin bulunmadığı gözetildiğinde, kararın "istinaf" kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmaktadır.
Hal böyle olunca, "istinaf" kanun yoluna tabi olduğu anlaşılan dosyanın istinaf incelemesi yapılmak üzere ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi, sonucunda verilen kararın temyiz edilmesi halinde temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesine iadesi gerekmektedir.
KARAR
Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere Tunceli 1. Asliye Hukuk Mahkemesine TETKİKSİZ İADESİNE,
10.04.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.