"İçtihat Metni"
Davacı ... ile davalı ... Mim. Elkt. İnş. Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 30.06.2016 gün ve 2015/521-2016/500 sayılı hükmü bozan Dairemizin 30.10.2017 gün ve 2016/4759-2017/3687 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- K A R A R -
Dava, iş bedelinin tahsili istemiyle başlatılan takip sebebiyle borçlu olmadığının tespitine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen hüküm, davacı vekilince temyiz olunmuştur.
Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkili hakkında davalı tarafından başlatılan icra takibinin kesinleştirildiğini, takibe konu borç ile ilgisinin bulunmadığını, ... ... İlçesi ... Mahallesi 2 parselde bulunan bina üzerine inşaat yapılmak üzere... arasında Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi yapıldığını, inşaatın bu kişi tarafından daha sonra... Ltd. Şti.'ye devredildiğini, buna ilişkin 11.02.2014 tarihli ihtarnamenin müvekkiline gönderildiğini, takibin haksız ve kötüniyetli olduğunu ileri sürerek takibin iptâli ile %40 kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili ise, davanın reddini dilemiş, mahkemece, davacının taşınmazın maliki olduğu, dava dışı müteahhit arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davalı şirketin ise işin elektrik projesi işi ve teknik uygulama sorumluluğunu üstlendiğini, takibin de itiraz edilmeksizin kesinleştiğini, davacının sorumlu olduğu anlaşıldığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.
Hüküm davacı tarafça temyiz edilmiş, dairemizin 30.10.2017 tarih ve 2016/4759 esas, 2017/3687 karar sayılı ilamı ile bozulmuş, davalı tarafça süresi içerisinde karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.
Dava, TBK 470 ve devamı maddelerde düzenlenen ve konusu elektrik projesi işi ve TUS sorumlusu olduğu belirtilen eser sözleşmesine dayalı olarak iş bedelinin ödenmediği iddiasıyla yapılan takip nedeniyle borçlu olmadığının tespitine ilişkindir.
1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme taleplerinin reddi gerekmiştir.
2-Taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinin miktar ve değeri dikkate alındığında HMK'nın 200. maddesi gereğince yazılı delille ispatlanması gerekmekte olup, davacı tarafından akdi ilişkinin ispat edilememesi nedeniyle aksi kabulle verilen ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur. Ancak karar düzeltme isteminin incelenmesi sırasında davalının cevap dilekçesinin ikinci sayfasının yedinci maddesinde yemin deliline de
dayandığı anlaşılmıştır. Yemin delili 6100 sayılı HMK'nın 225 ve devamı maddelerde düzenlenmiştir. Yemin kesin delillerdendir. Yemin deliline dayanan taraf, iddia veya savunmasının diğer delillerle ispatlanmamış olması nedeniyle bu delile sıra gelmiş olduğunu başka türlü bilemeyeceğinden; mahkeme, yemin teklif etmek hakkı bulunduğunu istek sahibine hatırlatmakla yükümlüdür. Şu durumda kural olarak, yemin teklifi hakkı kullandırılmadan karar verilemez. Sözleşme ilişkisinin varlığını davalı ispat etmekle yükümlü olup yemin deliline de dayandığından mahkemece yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak karar verilmesi gerekirken aksi uygulama ile karar verilmesi doğru olmamış, Dairemizce yapılan temyiz incelemesinde de bu husus gözden kaçırılarak bozma ilamında belirtilen gerekçe ile bozulduğu bu kez karar düzeltme talebi ile yapılan incelemede anlaşıldığından, davalı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile daire kararının kaldırılarak kararın bu gerekçe ile davacı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 30.10.2017 tarih ve 2016/4759 Esas, 2017/3687 Karar sayılı bozma kararının kaldırılarak davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin haçlarının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 143,50 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz ve karar düzeltme peşin harçlarının istek halinde karar düzeltme isteyen davalıya geri verilmesine, 19.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.