"İçtihat Metni"
Davacı ... ile davalı ..., ihbar olunan ... arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 04.06.2015 gün ve 2013/294-2015/434 sayılı hükmü onayan 23. Hukuk Dairesi'nin 10.10.2018 gün ve 2015/9523-2018/4611 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- K A R A R -
Dava, kat karşılığı bina yapım sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptâli ve tescil istemine ilişkindir. Mahkemenin davanın kabulüne dair kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 23. Hukuk Daires'inin 10.10.2018 gün 2015/9523 Esas, 2018/4611 Karar sayılı onama ilâmına karşı yine davalı vekili tarafından süresi içerisinde karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.Karar düzeltme talebinin kural olarak temyiz incelemesini yapan Yargıtay Hukuk Dairesince incelenmesi gerekmekte ise de; Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2018 gün 2018/1 sayılı işbölümü kararı ile arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan ve 01.07.2016 tarihinden sonra temyiz ya da karar düzeltme talepli olarak Yargıtay'a gelen dosyalardaki temyiz ya da karar düzeltme taleplerini incelemek görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'ne verildiğinden karar düzeltme talebi Dairemizce incelenmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilâmında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Davalı vekilinin diğer karar düzeltme istemlerine gelince;Taraflar arasındaki 04.10.2007 tarihli akdin ifa edilmesi ve tapuda pay devri yapılması suretiyle geçerli hale gelen kat karşılığı bina yapım sözleşmesinin yapım şartları bölümünün 4. maddesinde yapı kullanma izin belgesi (iskân ruhsatı) alma yükümlülüğü davacı yükleniciye verilmiştir. Davalı, yapı kullanma izin belgesi alınmaması sebebi ile davaya karşı çıktığı ve yapı kullanma izin belgesi davadan sonra 17/04/2015 tarihinde alındığı ve davacının bunun sonucu olarak edimlerini ifa ettiği kabul edilip tapu payına hak kazandığından, davalının davaya karşı çıkmakta haklı olması nedeniyle yargılama gideri ve vekâlet ücreti ile sorumlu tutulmaması ve harcın davacı üzerinde bırakılması gerekirken davalının; ücreti vekâlet, yargılama gideri ve harçtan sorumlu tutulması doğru olmamıştır. Bu husus temyiz incelemesi sırasında zuhulen bozma nedeni yapılmadığından davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin onama kararının kaldırılması ve kararın açıklanan bu yönden bozulması gerekmiş ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin diğer karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'inin 10.10.2018 gün 2015/9523 Esas, 2018/4611 Karar sayılı onama ilâmının kaldırılarak yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasının; 2. bendi ikinci satırında harcın kelimesinden sonra gelen "davalı" kelimesinin çıkarılarak yerine "davacı" kelimesinin yazılmasına, 3. bendi ikinci satırında giderinden kelimesinden sonra gelen "davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine" kelimelerinin çıkarılarak yerine; "davacı taraf üzerinde bırakılmasına", kelimelerinin yazılmasına, 4. bendin tamamının hüküm fıkrasından çıkarılmasına ve hükmün değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 136,00 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, ödediği temyiz peşin ve karar düzeltme peşin harçlarının istek halinde karar düzeltme isteyen davalıya geri verilmesine, 31.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.