"İçtihat Metni"
Davacı ... ile davalılar 1-... 2-... arasındaki davadan dolayı ... 5. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 05.03.2015 gün ve 2014/3-2015/87 sayılı hükmü bozan 23. Hukuk Dairesinin 18.10.2017 gün ve 2015/3799-2017/2748 sayılı ilamı aleyhinde davacı ile davalı ... vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- K A R A R -
Dava, Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne dair verilen hükmün davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesince bozulmuş, davacı ve davalı ... vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.
2-Davalılar vekilinin diğer karar düzeltme istemlerine gelince; dava, eser sözleşmesi niteliğinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi uyarınca sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davanın husumet nedeniyle reddine dair verilen karar Yargıtay 23. Hukuk Dairesi’nin 26.03.2013 tarih ve 2013/3772-5813 sayılı kararı ile bozulmuş, davacı 10.2.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile davayı ıslah ederek 10.000,00 TL’den 99.137,50 TL’ye çıkartmış ve mahkemece bu miktar üzerinden dava kabul edilmiştir. Bu kararın davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesince, (1) no’lu bentte sair temyiz itirazları reddedilerek (2) no’lu bentte; taraflar arasında imzalanan 27.02.2007 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, sözleşmenin 10. maddesinde kararlaştırılan ceza maktu olarak belirlenmiş olup, daire bedeli 50.000,00 TL’nin yarısı olan 25.000,00 TL’ye hükmedilmesi gerekçesiyle bozulmuş ise de, mahkemece husumet yönünden verilmiş bulunan ilk karar dairece bozulmuş olup, bozma ilamından sonra ıslah yapılmış olması gözden kaçırılarak, ıslahla arttırılan miktar nazara alınarak kısmen kabulüne dair bozma yönünde karar verilmesi hatalı olmuştur. Oysa, bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 04.02.1948 tarih 1944/10 Esas 1948/3 Karar sayılı kararının değiştirilmesine gerek olmadığına dair 06.05.2016 gün ve 2015/1 Esas ve 2016/1 Kararı uyarınca ne şekilde bozulursa bozulsun, ıslah yapılamayacağından, mahkemece ıslah yapılmamış gibi, dava dilekçesinde belirtilen tutar üzerinden davanın kabulü gerekçesiyle kararın bozulması gerekirken, bu hususun gözden kaçırıldığı anlaşıldığından, bu yöne ilişkin
karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairenin (2) nolu bozma ilamının açıklanan nedenlerle ve dava dilekçesinde belirtilen tutar üzerinden kabulü ve ıslah yapılmamış gibi karar verilmesi gerekçesiyle bozulması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı ... vekilinin diğer karar düzeltme istemlerinin reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle Yargıtay 23. Hukuk Dairesi’nin 18.10.2017 gün ve 2015/3799 Esas ve 2017/2748 sayılı kararının kısmen kaldırılarak, mahkeme kararının dairenin (2) nolu bozma ilamının değiştirilerek davalı ... yararına BOZULMASINA, HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 275,00 TL para cezası ile bakiye 27,10 TL red harcının karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 136,00'şar TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davalı ...'ya geri verilmesine, 27.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.