"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVACILAR : ... Vs. Vek.Av. ...
: 2-
Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davacı ile davalılardan vekillerince temyiz edilmesi üzerine Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-07/04/2015 tarihli hüküm, İş Mahkemesinden verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi hükmüne göre İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.
Somut olayda, gerekçeli kararın davalı vekiline 02/06/2015 tarihinde tebliğ edildiği, temyizin ise 16/06/2015 tarihinde vuku bulduğu anlaşılmıştır. Şu duruma göre davada 8 günlük temyiz süresi hükmü temyiz eden bakımından geçmiştir.
O halde, 01/06/1990 Tarih ve 1989/3 E. 1190/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden REDDİNE,
2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre; davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,
3-Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, davacı eşin maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, diğer davacıların ise maddi manevi tazminat istemlerinin zamanaşımına uğradığından bahisle reddine karar verilmiştir.
./..
Dosya kapsamından, kaza tarihinin tarihi olduğu anlaşılmaktadır.
Dava konusunun iş kazasından kaynaklanan zararların tazminine ilişkin olduğunun kabulü sonrasında işbu davada uyuşmazlık konusu olan öncelikli husus, bu tür davalarda, gerek kaza tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı B.K.’nun 125. maddesinde, gerekse dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 146. maddesinde belirtilen 10 yıllık zaman aşımı süresinin dolup dolmadığı noktasında toplanmaktadır.
Bu açıklamalardan olarak, iş kazası nedeniyle vefat eden sigortalının yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemiyle açılan tazminat davalarında zamanaşımı süresinin 10 yıl olduğu göz ardı edilerek, işin esasına girilip davacı eş dışındaki diğer davacıların talepleri hakkında bir karar verilmesi gerekirken; yazılı gerekçelerle bu davacıların maddi ve manevi tazminat istemlerinin zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine
09/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.