"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Davacı, 4b sigortalılığının iptal edilerek 4a sigortalılığının tesciline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yerolmadığına karar vermiştir.
Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-Yerel Mahkemece, davalı ... vekilinin 21.07.2015 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olmadığı gerekçesiyle 19.11.2015 tarihli ek kararla temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Davalı Kurum vekiline hem gerekçeli kararın hem de ek kararın usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.
6100 sayılı HMK'nın 294/3.maddesine göre "Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur."
HMK'nın 297/2.maddesine göre "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir."
Yerel Mahkemenin tefhim ettiği kısa karar (hüküm sonucu), HMK'nın 297/2.maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığından Yasa'da öngörülen (8) günlük temyiz süresinin geçtiğinden sözedilemez. Gerekçeli kararın ve ek kararın davalı Kurum vekiline usulüne uygun tebliğ edilmediği davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin kararı 03.03.2016 tarihinde öğrendiğini beyan ettiği ve ek kararı 08.03.2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, davalı Kurum vekilinin hükmü süresinde temyiz ettiği anlaşıldığından Yerel Mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının bozularak kaldırılması ve asıl hükmün temyizini amaçlayan temyiz itirazlarının incelenmesi gerekir.
2-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Kurum vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yerel Mahkemenin davalı Kurum vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin 19.11.2015 tarihli ek kararının bozularak kaldırılmasına ve usul ve yasaya uygun olan 03.12.2014 tarihli hükmün ONANMASINA, 14.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
M.O