"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 21/07/2012-10/02.2014 tarihleri arası ince işler şefi olarak çalıştığını, iş akdinin işverence haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, yıllık izin ve ödenmeyen ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı cevabının özeti:
Davalı, davacının iş akdinin İş Kanunu 18. Maddesince geçerli nedenle feshedildiğini, aylık ücretlerinin ödendiğini, yıllık izinlerinin kullandırıldığını, fazla çalışma iddialarının yersiz olduğunu ve hafta tatilini kullandığını belirterek davanın haksız açıldığından reddini talep etmiştir.
Yerel Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.
Somut uyuşmazlıkta, dava konusu fazla mesai ve hafta tatili alacakları, tanık beyanlarına itibarla davacının ayda iki hafta, haftanın altı günü 08.00-20.00 saatleri arasında bir buçuk saat ara dinlenmesi kullanarak haftalık 18 saat, ayda iki hafta ise haftanın yedi günü 08.00-20.00 saatleri arasında bir buçuk saat ara dinlenmesi ile haftalık 21 saat fazla çalıştığı ve ayda iki gün hafta tatili çalışması değerlendirilerek hesaplanmıştır.
Fazla mesai ve hafta tatili alacakları konusunda yapılan işin niteliği ve davacı tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde; dosyada fazla çalışma olgusunun ispatına yönelik olarak beyanları esas alınan davacı tanıklarının davacı ile menfaat birliği içinde oldukları ve salt bu tanıkların beyanlarına göre fazla mesai ve hafta tatili çalışmasının ispatlandığı kabulünün isabetli olmadığı, ancak davalı tarafından dosyaya numaraları bildirilen ve Dairemizce temyiz incelemesi yapılan davacı tanığı işçilerin dosyalarında (Dairemiz 2017/15499E. 2018/22788K ve 2017/18054E. 2018/25009K. sayılı dosyaları) davalı tanık beyanlarına göre işyerinde davacı gibi üst pozisyonda çalışanların hafta tatili çalışması yapmadıkları fakat haftanın üç günü 08.00-18.00 arası 1 saat ara dinlenme kullanarak, üç günü ise 08.00-20.00 arası 1,5 saat ara ile çalıştıkları anlaşıldığından dava konusu hafta tatili alacağının reddi ile fazla çalışmanın haftalık 13,5 saat kabulü ile hesaplanması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24/01/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.