"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/209 Esas, 2016/46 Karar
SUÇ : Zimmet
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
... Son Soruşturma Kurulunun 22.10.2012 tarihli Kararı ile sanık hakkında 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun (2547 sayılı Kanun) 53 üncü maddesi uyarınca lüzumu muhakeme kararı verilmiştir.
Danıştay 1. Dairesinin, 27.03.2013 tarihli ve 2013/187 Esas, 2013/389 sayılı Kararı ile ... Son Soruşturma Kurulunun, 22.10.2012 tarihli lüzumu muhakeme kararına karşı sanık müdafii tarafından yapılan itiraz reddedilmiştir.
Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.04.2013 tarihli ve 2013/5878 Soruşturma, 2013/2475 Esas, 2013/874 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
Hatay (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin, 15.05.2013 tarihli ve 2013/352 Esas, 2013/368 sayılı Kararı ile sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 247 nci maddesinin birinci fıkrasındaki suça uyabileceğinden bahisle ağır ceza mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.
Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli ve 2013/209 Esas, 2016/46 sayılı Kararı ile sanık hakkında zimmet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın zimmet suçunu işlediği dosya kapsamına göre sabit olduğu halde beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eyleminin sübutu halinde görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı ve bu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 07.08.2014 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli ve 2013/209 Esas, 2016/46 sayılı Kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.10.2023 tarihinde karar verildi