"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/2727 E., 2020/1033 K.
SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : 1)Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.06.2018 tarihli ve 2018/158 Esas, 2018/184 sayılı Kararı ile; açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle atılı suçtan mahkumiyet,
2)Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 10.09.2020 tarihli ve 2018/2727 Esas, 2020/1033 sayılı Kararı ile; düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi.
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 7343 sayılı Kanun'un 15 inci maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'na (1136 sayılı Kanun) eklenen ve 30.11.2021 tarihinde yürürlüğe giren geçici 24 üncü madde ile sanık müdafiinin 15.12.2021 tarihli dilekçesine nazaran 1136 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Bolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.02.2012 tarihli ve 2012/1015 Soruşturma, 2012/360 Esas, 2012/12 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 1136 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesi uyarınca son soruşturmanın açılması kararı verilmesi talep edilmiştir.
2.Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.03.2012 tarihli ve 2012/29 Esas, 2012/36 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca yargılamasının yapılması için 1136 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesine göre son soruşturmanın Düzce Ağır Ceza Mahkemesinde açılıp yapılmasına karar verilmiştir.
3.Düzce Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2012 tarihli ve 2012/168 Esas, 2012/526 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2018 tarihli ve 2018/158 Esas, 2018/184 sayılı Kararı ile açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
4.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10.09.2020 tarihli ve 2018/2727 Esas, 2020/1033 sayılı Kararı ile sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyizi, suçun unsurları itibarıyla oluşmadığı gerekçesiyle sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün bozulması istemine ve sair nedenlere ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne karşı istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV.KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10.09.2020 tarihli ve 2018/2727 Esas, 2020/1033 sayılı Kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.02.2024 tarihinde karar verildi.