"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Rüşvet verme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.09.2018 tarihli ve 2013/328 Esas, 2018/267 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 223/2-(e) madde-fıkra ve bendi uyarınca sanıkların atılı suçtan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği ayrı ayrı beraatlerine hükmolunmuştur.
2.İlk derece mahkemesince verilen kararların katılan Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 29.03.2019 tarihli ve 2018/2741 Esas, 2019/860 sayılı Kararı ile istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Hazine vekilinin temyiz istemi; sanıkların eylemlerinin sübuta erdiğine, eksik inceleme ve delillerin takdirinde hata ile sanıklar hakkında beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, sanıkların cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden
Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre sanık ...'ün hükümden sonra 25.05.2019 tarihinde vefat ettiği, bu itibarla sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
1.Sanık ... yönünden yapılan incelemede;
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle hükümde katılan Hazine vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2.Sanık ... yönünden yapılan incelemede ise;
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1-(a) maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında bahse konu suçtan açılan kamu davasının, 5237 sayılı Kanun'un 64 ve 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddeleri gereğince sanığın ölümü nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.11.2024 tarihinde karar verildi.