"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/55 Esas, 2020/67 Karar
SUÇ : Zimmet
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin temyizi üzerine yapılan ön incelemede;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 sayılı Kararında kesin nitelikteki hükümlerin, suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyiz incelemesine konu olabilecekleri kabul edildiğinden ve katılan vekilinin hükmü "suç vasfına" ilişkin, eylemin nitelikli zimmet suçunu oluşturabileceğinden bahisle aleyhe temyiz ettiği anlaşılmakla, kararların temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek esasın incelenmesine karar verilmiştir.
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, katılan vekilinin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece
Şırnak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.10.2019 tarihli ve 2007/579 Esas, 2019/552 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında zimmet suçundan açılan kamu davalarında eylemlerinin görevi kötüye kullanma suçu kapsamında kaldığı değerlendirilerek gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddesi gereği kamu davalarının ayrı ayrı düşmesine hükmedilmiştir.
B. İstinaf
Katılanlar vekillerinin istinaf talepleri üzerine duruşma açılmaksızın yapılan yargılama neticesinde Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 13.01.2020 tarihli ve 2020/55 Esas, 2020/67 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Katılan ... Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemi
Sanıkların sorumlu oldukları Şırnak İl Sağlık Müdürlüğünün binası içerisinde bulunan misafirhaneye ait gelirlerin zilyedi olduklarına, buna dair konaklama ücretlerini keyfi olarak belirlediklerine, koruma ve gözetimle yükümlü oldukları bu gelirleri herhangi bir belge ve kayıt tutmayarak hesap verilebilir olmaktan çıkardıklarına böylece hileli davranışlarla gerçekleştirdikleri eylemler sonucu kurum parasını uhdelerine geçirmek suretiyle nitelikli zimmet suçunu işlediklerine, kamu görevlisi olan sanıkların elde edilen gelirlere ilişkin hiç bir kayıt tutmamasının da bu hususu doğrular mahiyette olduğuna, bu nedenle İlk Derece Mahkemesince verilen düşme kararlarına yönelik istinaf başvurularının esastan reddi kararlarının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
İddia, savunmalar, tanık anlatımları, ön inceleme raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanıklar hakkında zimmet suçundan açılan kamu davasında, eylemlerinin görevi kötüye kullanma suçu kapsamında kaldığı ve bu suç yönünden Kanun'da belirlenen dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği gerekçesiyle kurulan düşme hükümlerine karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Şırnak 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.02.2025 tarihinde karar verildi.