"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2017/60 Esas, 2018/312 Karar
HÜKÜM : 1-Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2016 tarihli ve 2014/1758 Esas, 2016/442 sayılı Kararı ile; sanıklar ... ve ... hakkında zincirleme tefecilik suçundan mahkumiyet,
2-Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2016 tarihli ve 2015/597 Esas, 2016/663 sayılı Kararı ile; sanıklar ... ve ... hakkında zincirleme tefecilik suçundan mahkumiyet,
3-Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 14.02.2018 tarihli ve 2017/60 Esas, 2018/312 sayılı Kararı ile; Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1758 Esas ile Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/597 Esas sayılı davalarının birleştirilerek yapılan inceleme neticesinde;
a)Sanık ... hakkında Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak beraat,
b)Sanık ... hakkında Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak beraat,
c)Sanık ... hakkında; Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin sanığın istinaf başvurusunun esastan reddi, Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak davanın reddi,
4-Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 10.04.2018 tarihli ve 2017/60 Esas, 2018/312 sayılı Ek Kararı ile; sanık ...'un temyiz talebinin reddi.
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma
EK TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Sanık ...'un 21.04.2018 tarihinde tebliğ olunan ek kararı, 11.03.2021 havale tarihli dilekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen yedi günlük yasal süreden sonra temyiz ettiği anlaşıldığından, yasal süresinden sonra vaki temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
İlk Derece Mahkemelerince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesi gereği temyiz eden katılan vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerini temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2016 tarihli ve 2014/1758 Esas, 2016/442 sayılı Kararı ile iştirak halinde zincirleme tefecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 43, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca sanık ...'un 4 yıl 6 ay hapis ve 60.000 TL adli para cezası, sanık ...'ın 4 yıl 6 ay hapis ve 150.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında 58 inci madde uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına hükmedilmiştir.
2. Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2016 tarihli ve 2015/597 Esas, 2016/663 sayılı Kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında zincirleme tefecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 43, 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 1 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.
3. Sanık ... müdafiinin Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne, sanık ... müdafiinin ve katılan vekilinin Ankara 27. Asliye Ceza mahkemesince verilen hükme, sanık ...'un ise her iki mahkemece verilen hükümlere yönelik istinaf talepleri üzerine yapılan inceleme neticesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince her iki dava dosyası arasında hukuki ve fiili irtibat bulunması nedeniyle birleştirilmekle, 14.02.2018 tarihli ve 2017/60 Esas, 2018/312 sayılı Kararı ile sanık ... hakkında Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak reddine, Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine; sanıklar ... ve Adnan hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak beraatlerine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan ... vekilinin temyiz istemi; sanıklar ... ve ... hakkında ilk derece mahkemelerince verilen mahkumiyet kararlarının hukuka uygun olduğuna, bu sebeple Bölge Adliye Mahkemesince verilen beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna,
Sanık ...'un temyiz istemi, atılı suçlamaları kabul etmediğine, faizle para alış verişinde bulunmadığına, asıl suçluların inceleme dosyasında ismini verdiği kişiler olduğuna,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
A.Sanık ... hakkında verilen beraat hükmü yönünden
Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra 04.11.2020 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.
B.Sanık ... hakkında verilen beraat hükmü yönünden
Sanık ... hakkında vergi müfettişi tarafından gerçekleştirilen inceleme kapsamında ifadesine başvurulan sanık ...'un, haklarında icra takibi yapılan mağdurlara faiz karşılığı verilen paraların ...'a ait olduğunu, kendisinin ...'dan aldığı harçlık karşılığında faizle para verme işlemine aracılık ettiğini ve mağdurlardan alınan senetleri ...'a ciroladığını beyan etmesi; mağdurların farklı aşamalarda alınan beyanlarının sanık ...'un incelemeciye vermiş olduğu ifadesini doğrulaması; sanık ...'ın ise ... ile inşaat yapımı ve arsa alımı hususunda anlaşmaları üzerine ...'a para verdiği ancak anlaşma şartlarının yerine getirilmemesi sebebiyle ...'un borcunu, alacaklısı olduğu senetleri kendisine cirolamak suretiyle ödediğini beyan etmesine rağmen aralarındaki mevcut ticari ilişkiyi delillendirememiş olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, ...'ın, ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek birden fazla kişiye değişik zamanlarda kazanç elde etmek amacıyla ödünç para vermek suretiyle yüklenen zincirleme tefecilik suçunu işlediği ve hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden dosya kapsamı, oluşa uygun düşmeyen gerekçe ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
1. Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle Sanık ...'un temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası da nazara alınarak 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca REDDİNE,
2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.12.2023 tarihinde karar verildi.
Gerçekleştirdiğiniz işlemde Hata Oluştu !