"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2017/2486 Esas, 2018/203 Karar
KATILANLAR : Hazine, Ticaret Bakanlığı
SUÇ : Rüşvet verme, rüşvet alma
HÜKÜMLER : Beraat hükümleri yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları yönünden istinaf başvurularının reddine
TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekilleri
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle yapılan ön incelemede;
Sanıklar ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların verildiği tarih itibariyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından bu yönden dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli ve 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ... haricindeki diğer tüm sanıkların kamu görevlisi olmadıkları ve haklarında rüşvet verme suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla, bu sanıklar hakkında atılı suçtan açılan kamu davasına 5271 sayılı Kanun'un 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Ticaret Bakanlığının katılma hakkının olmadığı ve usulsüz olarak verilen katılma kararının da hükümleri temyiz yetkisi vermeyeceği anlaşılmıştır.
İlk Derece Mahkemesince rüşvet verme suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesi gereği temyiz eden katılan Hazine vekilinin temyiz hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir başkaca bir durum bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.07.2017 tarihli ve 2015/149 Esas, 2017/149 sayılı Kararı ile sanıkların atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223/2. maddesinin (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine hükmolunmuştur.
2.Katılanlar vekillerinin istinaf talepleri üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 25.01.2018 tarihli ve 2017/2486 Esas, 2018/203 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Hazine vekilinin temyiz talebi, sanıkların rüşvet verme suçunu işlediklerine, ayrı ayrı cezalandırılmaları yerine beraatlerine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanıkların leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümlerine karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usûl ve kanuna uygun olması karşısında katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
1. Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik katılanlar vekillerinin temyiz istemlerine ilişkin olarak dava dosyasının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
2. Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle Ticaret Bakanlığının temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle hükümlerde katılan Hazine vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.10.2024 tarihinde karar verildi.