"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2306 Esas, 2021/371 Karar
SUÇ : Zimmet, denetim görevinin ihmali
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak nitelikli zimmet suçundan mahkumiyet,
İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında denetim görevinin ihmali suçundan verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak beraat,
İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında zimmet suçundan verilen beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi.
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; katılan ... vekilinin sanık ... hakkında nitelikli zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin olmadığı, temyizin diğer sanıklar yönünden verilen beraat kararlarına ilişkin olduğu, dilekçelerinin kapsamına göre incelemenin katılan vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında, müdafiin ise sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı yapılması gerektiği anlaşılmıştır.
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.01.2018 tarihli ve 2017/66 Esas, 2018/14 sayılı Kararı ile sanık ... hakkında, basit zimmet suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247/1, 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1-2-3. madde ve fıkraları gereği hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında, denetim görevinin ihmali suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 251/1-2, 62, 50/1-a maddeleri gereğince 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında, zimmet suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi uyarınca beraatine hükmolunmuştur.
B. İstinaf
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2019/2306 Esas, 2021/371 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekili ile sanık ... müdafiinin istinaf başvuruları üzerine sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümler kaldırılarak sanık ... hakkında, nitelikli zimmet suçundan, 247/1, 247/2, 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1-2-3-5. madde ve fıkraları gereği hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, sanık ... hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1. Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi
Sanıklar ... ve ... hakkında zimmet suçundan mahkumiyet hükmü verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesinin hatalı olduğuna ve sair hususlara yöneliktir.
2. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi
İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında 4 yıl 2 ay hapis cezası verilmiş olup katılan ... vekilinin istinaf isteminin sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesindeki takdiri indirim hükmünün uygulanma şartlarının oluşmadığına yönelik olduğuna, buna rağmen bölge adliye mahkemesince suçun niteliğinin değiştirilerek nitelikli zimmet suçundan mahkumiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğuna, nitelikli zimmet suçunun maddi manevi unsurlarının oluşmadığına, sanığın belediyede zabıta kadrosunda çalışıp muhasebeci sıfatının bulunmadığına, belediye başkanının emir ve talimatıyla hareket ederek paraları belediye başkanına verdiğine, sanığın zimmet suçunu işlediğine dair delil bulunmadığına ve diğer hususlara ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Sanık ... hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı ve aynı suçtan beraat kararı verildiği anlaşılmakla; 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması karşısında, tebliğnamede bu sanık yönünden katılan ... vekilinin temyiz talebinin reddini isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
1.Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat kararlarının temyiz incelemesinde
Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddiaların reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmaları tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen sanıklardan ... bakımından ilk derece mahkemesinin, ... yönünden de Bölge Adliye Mahkemesinin beliren takdir ve kanaatinin usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Sanık ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesinde
1-Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2-Suç tarihinde ...Belediyesinde mali işler müdür vekili olarak görev yapan ...'ın, Belediyenin ...firmasından aldığı inşaat malzemesi karşılığında 07.03.2014 tarihli ödeme emri belgesini imzalayarak 17.098,02 TL'yi bankadan çektikten sonra uhdesinde tuttuğu, söz konusu şirketin 11.08.2014 tarihinde açtığı icra takibi üzerine takibe yapılan itiraz sonucu belediyenin borcun ödenmediğinden haberdar olduğu anlaşılan dava konusu somut olayda, sanık ... hakkında nitelikli zimmet suçundan mahkumiyet kararı verilmiş ise de; 5237 sayılı Kanun'un 247. maddesinde düzenlenen zimmet suçunun oluşması için "kamu görevlisinin veya özel mevzuatları gereği kamu görevlisi gibi cezalandırılabilen kişilerin görevi nedeniyle zilyetliği kendisine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu malı kendisinin veya başkasının yararına zimmetine geçirmesinin" gerektiği, belediye bünyesinde mali işler müdür vekili olarak çalıştığı belirtilen ancak dosya kapsamında görev belgesi olmayan ve müdafi tarafından zabıta kadrosunda olduğu ve muhasebeci sıfatı bulunmadığı iddia edilen sanığın, hangi sıfatla belediyede çalıştığı (geçici-sürekli; kadrolu-kadrosuz işçi), suç tarihlerinde para tahsili görevinin ya da belediyenin parası üzerinde koruma ve gözetim yükümlülüğünün bulunup bulunmadığı, fiilen para tahsili ile görevlendirilip görevlendirilmediği hususları belediyeden sorulup, sanığın Belediyede zabıta olarak görevli olduğunun tespit edilmesi halinde Belediye Zabıta Yönetmeliği'nin 42. maddesi uyarınca zabıta hizmetleri dışında bir görev verilemeyeceği ve tahsilat işini yürütmesine yasal engel bulunduğu da nazara alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Sanığın bankadan çektiği parayı alacaklı şirkete ödediğine dair bir evrak düzenlemediği, eyleminin, belediye muhasebe kayıtlarında basit bir araştırma suretiyle kaba bir inceleme sonucu ortaya çıktığı nazara alındığında, basit zimmet suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde nitelikli zimmet suçundan hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
A-Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle hükümlerde katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
B-Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince kurulan hükme yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2 ve 307/5. maddeleri gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere hükmü bozulan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.01.2025 tarihinde karar verildi.