"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Zimmet, 2313 sayılı Kanun'a muhalefet
HÜKÜM : İstinaf başvurularının sıfat yönünden reddi, istinaf başvurularının doğrudan ve düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
Sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince 2313 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen beraat hükümlerinin katılanlar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesince "istinaf başvurularının sıfat yönünden reddine" şeklinde verilen kararların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 279/1-b maddesi kapsamında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığı, katılanlar vekillerinin itirazlarının da Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 25.10.2018 tarihli ve 2018/23 Değişik iş sayılı Kararı ile kesin olarak reddedildiği ve bu karara yönelik olarak da katılanlar vekillerinin temyiz istemlerinin bulunmadığı anlaşılmıştır.
Sanıklar hakkında zimmet suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
1) Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.12.2017 tarihli ve 2016/374 Esas, 2017/595 sayılı Kararı ile sanıkların zimmet ve 2313 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine hükmolunmuştur.
2) Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 02.10.2018 tarihli ve 2018/162 Esas, 2018/1507 sayılı Kararı ile katılanlar vekillerinin sanıklar hakkında 2313 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurularının sıfat yönünden reddine, zimmet suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine, sanık ... müdafiinin istinaf başvurusunun ise hükmün vekalet ücreti bakımından düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Hazine vekilinin temyiz istemi; suçun işlendiğine ilişkin delillerin somut olarak mahkemeye sunulduğuna, kamunun zarar gördüğüne, sanıklar hakkında beraat kararı verilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.
Katılan TİGEM vekilinin temyiz istemi; zimmet suçunu 2313 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan bağımsız düşünmenin mümkün olmadığına, sanıkların, TİGEM'e ait sulama cihazını ve suyu kullanmak suretiyle zimmet suçunu işlediklerine, hint keneviri ekmek suretiyle 2313 sayılı Yasa'ya muhalefet yönünde bir eylemleri vaki olmasa dahi eylemlerinin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağına ve sair hususlara yöneliktir.
III. GEREKÇE
Sanıklar hakkında zimmet suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz başvuruları yönünden yapılan incelemede; sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmaları tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümlerine karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararların usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar vekillerinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
1. Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle katılanlar vekillerinin sanıklar hakkında 2313 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı REDDİNE,
2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle bölge adliye mahkemesince zimmet suçundan verilen hükümlerde katılanlar vekillerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.12.2024 tarihinde karar verildi.