"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/336 Esas, 2019/1818 Karar
SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 31.10.2019 tarihli ve 2018/336 Esas, 2019/1818 sayılı ek Kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanıklar hakkında, Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.07.2017 tarihli ve 2015/416 Esas, 2017/265 sayılı Kararı ile icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257/1, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca neticeten ayrı ayrı 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına hükmolunmuştur.
2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18.10.2019 tarihli ve 2018/336 Esas, 2019/1818 sayılı Kararı ile sanıklar müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 31.10.2019 tarihli ve 2018/336 Esas, 2019/1818 sayılı ek Kararı ile sanıklar müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296. maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafiinin temyiz itirazları; kararın temyizinin mümkün olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesinin gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 286. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286. maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296. maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanıklar müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 31.10.2019 tarihli ve 2018/336 Esas, 2019/1818 sayılı ek Kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296. maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereğince Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.09.2024 tarihinde karar verildi.