"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/386 E., 2016/435 K.
SUÇLAR : Zincirleme tefecilik
HÜKÜMLER : Sanıklardan ... hakkında zincirleme tefecilik suçundan mahkumiyet, ... hakkında zincirleme tefecilik suçundan beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük Ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, katılan Hazine vekilinin temyiz isteminin sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik olduğu, sanık ... yönünden temyiz iradesinin bulunmadığı, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.04.2015 tarihli ve 2015/10544 Esas, 2015/16247 Soruşturma, 2015/9227 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları, aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.
B. Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2015/386 Esas, 2016/435 sayılı Kararı ile sanıklardan ... hakkında tefecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine, ... hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası ile 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 5 tam gün karşılığı 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık ...'ın temyiz istemi; hakkında verilen mahkumiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğundan bozulması talebine ilişkindir.
B. Katılan Hazine vekilinin temyiz istemi; sanık ... hakkında verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluştuğuna, beraat hükmünün bozulması talebine yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanıklardan ... adına kayıtlı olan ve ... tarafından fiilen işletilen iş yerinde sanıkların 2011 ve 2012 hesap dönemlerinde iş yerinde bulunan POS cihazlarını kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kullandırdıkları ve bunun karşılığında faiz geliri elde ederek tefecilik suçunu işlediklerinin iddia edildiği kamu davasında yapılan yargılama neticesinde, Mahkemece; sanık ... hakkında atılı suçu işlediği sabit olmadığından beraatine, sanık ... hakkında yüklenen suçu işlediğinin vergi tekniği raporu ve tüm dosya kapsamına göre sabit olduğu kabul edilerek zincirleme tefecilik suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A. Sanık ... yönünden yapılan incelemede;
Atılı suçu iştirak halinde işlediği iddia edilen sanık ... hakkında kurulan 06.04.2016 tarihli mahkumiyet hükmünün dava zamanaşımını kestiği tespit edilmiştir.
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaatine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
B. Sanık ... yönünden yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Dosya arasında bulunan Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/587 Esas sayılı dava dosyasına ait iddianame, gerekçeli karar ve vergi inceleme raporlarında, sanığın hem kendisine ait Kalekapısı Vergi Dairesinin 118 010 8365 vergi numaralı Melissa Bilgisayar/... Bilgisayar isimli iş yerinde, hem de dosyamızın diğer sanığı ...'e ait Kalekapısı Vergi Dairesi'nin 673 012 9028 vergi numaralı ...-Efe Bilgisayar isimli iş yerinde POS tefeciliği suçlarının işlendiğine dair anlatım bulunması, sanık ... hakkında Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2014 tarihli, 2012/587 Esas ve 2014/505 sayılı Kararı ile tefecilik suçundan mahkumiyetine dair hükmün Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 20.03.2023 tarihli ve 2022/11494 Esas, 2023/16234 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verildiğinin ve ayrıca inceleme konusu dosya arasında bulunan Vergi Denetim Kurulunun 13.02.2015 tarihli ve 2015-A-3044/2 sayılı görüş ve öneri raporunun sadece sanık ...'e ait iş yeri ile alakalı bu sanık hakkında düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında açılan inceleme konusu davanın mükerrer dava olup olmadığının saptanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
Kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanmaması,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
1. Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanık ...'in beraatine ilişkin Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2015/386 Esas, 2016/435 sayılı Kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
2. Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle sanık ...'ın mahkumiyetine yönelik Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2015/386 Esas, 2016/435 sayılı Kararına yönelik sanık ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.11.2023 tarihinde karar verildi.