"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/175 Esas, 2020/247 Karar
SUÇ : Tefecilik (dört kez)
HÜKÜM : Zincirleme tefecilik suçundan mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.10.2010 tarihli ve 2010/21030 Soruşturma, 2010/25288 Esas, 2010/10095 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 kez cezalandırılması, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.
2.Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2014 tarihli ve 2010/729 Esas, 2014/302 sayılı Kararı ile sanığın tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 4 kez olmak üzere 2 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.
3.Katılan Hazine vekili ve sanık müdafiinin temyizi üzerine hükümlerin Dairemizin 06.02.2019 tarihli ve 2017/1958 Esas, 2019/1452 sayılı Kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.
4.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2020 tarihli ve 2019/175 Esas, 2020/247 sayılı Kararı ile sanık hakkında tefecilik suçundan dolayı 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü ve 52 nci maddeleri ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl hapis ve 8.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafii 10.08.2020 havale tarihli dilekçesi ile; eksik inceleme sonucu mahkumiyet hükmü kurulduğu, sanık hakkında zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği, ceza verilmesi halinde ise 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmaması ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmemesinin kanun önünde eşitlik ilkesine aykırı olduğu gerekçesiyle hükmü temyiz etmiştir.
III. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, tefecilik suçunun suç tarihi itibarıyla lehe olan 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. Dosya kapsamına göre son suç tarihinin 2009 yılı Aralık ayı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2020 tarihli ve 2019/175 Esas, 2020/247 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.10.2023 tarihinde karar verildi.