"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Tefecilik, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet
HÜKÜM : 1) ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/03/2017 tarihli ve 2011/236 Esas, 2017/221 sayılı Kararı ile; sanık ... hakkında atılı suçlardan mahkumiyet, sanık ... hakkında tefecilik suçundan mahkumiyet,
Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar ile istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin asıl karar temyiz edilmekle dosya incelendi;
Sanıklar müdafin dosya kapsamına göre uygun görülmeyen ve sonuç ceza miktarı itibarıyla da koşulları bulunmayan duruşmalı inceleme talebinin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE ve incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanıklardan ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet, ... hakkında ise tefecilik suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin reddine dair Ek Kararın incelenmesinde;
... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince verilen kararların, ilk derece mahkemesince sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan 1 yıl hapis ve 600 TL adli para cezasına, sanık ... hakkında ise tefecilik suçundan kurulan 4 yıl 6 ay hapis ve 45.000 TL adli para cezasına ilişkin hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlardan olması sebebiyle CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca temyizi mümkün bulunmadığından, temyiz isteminin reddine ilişkin 20/02/2020 tarihli ve 2019/3582 Esas, 2020/158 sayılı Ek Kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanıklar müdafin temyiz isteminin esastan reddiyle Ek Kararın ONANMASINA,
Sanık ... hakkında tefecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu ayrıca birden fazla kişiye sistemli ve sürekli biçimde faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması hususu da dikkate alınarak, mahkemece şikayetçilerden ..., ..., ... ve ...'ın faiz karşılığında sanıktan ödünç para aldıklarının kabul edilmesi karşısında; tefecilikte suç tarihinin faizin kararlaştırılıp ödünç paranın verildiği tarih olduğu nazara alındığında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması ve suç tarihinin kesin olarak tespiti açısından, mahkemece sanıktan faiz karşılığı borç para aldığı belirlenen ve yukarıda isimleri sayılan şikayetçilerin yeniden beyanlarına başvurulup, ödünç paranın kimden hangi tarihte alındığı, miktarı ve alındığı iddia olunan tarihte faiz kararlaştırılıp kararlaştırılmadığının ayrıntılı olarak sorularak suç tarihinin ve faiz anlaşmasının kesin olarak saptanmasından sonra, hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 304/2-a maddesi gereğince dosyanın ... 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 28/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.