"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2017/215 Esas, 2017/1120 Karar
SUÇ : Tefecilik
HÜKÜMLER : 1)Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2016 tarihli ve 2015/941 Esas, 2016/804 sayılı Kararı ile; zincirleme tefecilik suçundan mahkûmiyet,
2)Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 05.07.2017 tarihli ve 2017/215 Esas, 2017/1120 sayılı Kararı ile; ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılarak zincirleme tefecilik suçundan mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 05.07.2017 tarihli ve 2017/215 Esas, 2017/1120 sayılı Kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede:
Tebliğname başlığında yer alan sanık ... hakkında verilen hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karara yönelik temyiz talebi bulunmadığı anlaşılmıştır.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2016 tarihli ve 2015/941 Esas, 2016/804 sayılı Kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 4 gün karşılığı olarak 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.
2.O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 05.07.2017 tarihli ve 2017/215 Esas, 2017/1120 sayılı Kararı ile ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına, sanık hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241 inci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 5 gün karşılığı olarak 100,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri; tefecilik suçu ile ilgisinin olmadığına, dinlenen tanık beyanlarının kendi lehine olduğuna ve aleyhine olan tek beyanın inceleme dışı sanık ...'a ait olduğuna, bir kişinin beyanı ile cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
1.Sanığın yargılama konusu eylemleri için, tefecilik suçunun suç tarihi itibarıyla lehe olan 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun’un 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2.Dosya kapsamına göre son suç tarihinin suça konu pos cihazının kullanıldığı iş yerinin resen terk tarihi olan 30.09.2011 olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık hakkında tefecilik suçundan verilen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 05.07.2017 tarihli ve 2017/215 Esas, 2017/1120 sayılı Kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında tefecilik suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.10.2023 tarihinde karar verildi.