"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/377 Esas, 2015/665 Karar
SUÇ : Zincirleme biçimde icrai davranışla görevi kötüye kullanma (sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında), icrai davranışla görevi kötüye kullanma (sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında)
HÜKÜM : Sanıklardan ... ve ... hakkında zincirleme biçimde icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet, ..., ..., ..., ... ve ... hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma ve zincirleme biçimde icrai davranışla görevi kötüye kullanma, sanıklar ... (2 kez), ... (2 kez), ... (2 kez), ....
(2 kez) ve ... hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma, ..., ..., ... ve ... hakkında zincirleme biçimde icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçlarından ayrı ayrı olmak üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılması
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade, bozma
Mahalli mahkemece verilen hükümler ve kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi;
Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların, 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi kapsamında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, aynı Kanun'un 264. maddesi de gözetilerek katılan vekilinin anılan kararlara ilişkin temyiz isteminin itiraz mahiyetinde kabulü ile merciince değerlendirilip gerekli kararların verilmesi mümkün görüldüğünden dosyanın bu yönden incelenmeksizin mahalline İADESİNE, temyiz başvurularının kapsamına göre; incelemenin katılan ... vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında zincirleme biçimde icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine, sanık ... müdafiinin müvekkili hakkında ve sanık ...'ın ise kendisi hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanıkların üzerlerine atılı zincirleme biçimde icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçlarının 5237 sayılı Kanun'un 257/1 ve 43/1. maddelerinde öngörülen cezasının üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlemler olan 02.11.2015 tarihli mahkumiyet hükümleri ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 321/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince sanıklar ... ve ... hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE 30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.