"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/2104 Esas, 2019/683 Karar
SUÇ : Zimmet
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama
Bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyizi üzerine yapılan ön incelemede;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Tarım ve Orman Bakanlığının kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin vekili tarafından 7417 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce temyiz edilerek katılma iradesinin ortaya konulması ile usul hükümlerinin derhal uygulanacağı hususu karşısında, 7417 sayılı Kanun'un 40. maddesiyle değişik 3628 sayılı Kanun’un 18/2. madde ve fıkra hükmü uyarınca başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığı kabul edilmiş, katılma hakkı yönünden dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği anlaşılmakla temyiz isteminin reddedilmesi gerektiğine dair tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiş, başvurusunun kapsamına nazaran aleyhe temyiz iradesinin bulunmadığı anlaşılmıştır.
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, katılan ... vekili ile sanık ...'ün hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece
Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2018 tarihli ve 2016/245 Esas, 2018/95 sayılı Kararı ile zimmet suçundan sanık ... hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine, sanık Razaman Güç hakkında ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 247/1 ve 62. maddeleri gereği 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1-2-3. madde ve fıkraları uyarınca hak yoksunlukları uygulanmasına hükmolunmuştur.
B. İstinaf
Sanık ...'ün ve katılan ... vekilinin istinaf talebi üzerine duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 04.04.2019 tarihli ve 2018/2104 Esas, 2019/683 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi
Sanıkların birlikte para çektikleri, paranın çekilmesi ile vergi dairelerinin mesai saatinin bitmesi arasında 3 saatlik zaman dilimi olduğu, sanık ...'ın sanık ...'ün parayı alıp eve gitmesine izin vererek basiretli bir yönetici gibi hareket etmediği, sanık ... hakkında da zimmet suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği ve sair hususlara ilişkindir.
Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi
Yargılama aşamasında müvekkili idarenin haberdar edilerek katılan olma fırsatı verilmeden karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
Sanık ...'ün Temyiz İstemi
Denizli'de parayı çaldırdığı ve avukat...'e para verdiği, tanık İbrahim'in beyanlarının da hırsızlığın gerçekleştiği yönünde olduğu, dinlenmesinden vazgeçilen tanıklar yönünden maddi gerçeğin aydınlatılmadığı, Hazine vekilinin aleyhe temyiz dilekçesinin kendisine veya müdafiine tebliğ edilmediği ve sair hususlara yöneliktir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
1.Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen ilk derece mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan ... vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.
2.Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;
Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra 05.04.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.10.2024 tarihli ve 2021/228 Esas, 2024/281 sayılı Kararı da gözetilerek, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.
III. KARAR
A.Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle hükümde katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
B.Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık ...'ün temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyip, aynı Kanun'un 303/1-a maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.02.2025 tarihinde karar verildi.