"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/955 Esas, 2019/975 Karar
SUÇ : Rüşvet alma, icbar suretiyle irtikap
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak sanıklardan ... hakkında rüşvet alma suçundan beraat, ... hakkında icbar suretiyle irtikap suçundan ayrı ayrı beraat, rüşvet alma suçundan açılan kamu davasında değişen suç vasfına göre icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet
EK KARAR : Temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin ve ek kararın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
Tebliğname'de ismine yer verilen sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz talebi bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Kanun’un 286/2-b maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesince sanık ... hakkında rüşvet alma suçundan verilen mahkumiyet kararının kaldırılarak değişen suç vasfına göre icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık ...'ın temyiz isteminin reddine dair 30.05.2019 tarihli ek Karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
Sanık ... hakkında icbar suretiyle irtikap ve rüşvet alma suçlarından kurulan hükümler ile sanık ... hakkında rüşvet alma suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, katılan vekilinin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
1.Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.12.2017 tarihli ve 2016/140 Esas, 2017/472 sayılı Kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında rüşvet alma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 252/1 ve 62/1. maddeleri gereğince ayrı ayrı 3 yıl 4'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 53. maddesinin birinci ve beşinci fıkraları gereğince hak yoksunluklarına, sanık ...'ın mağdurlar ... ve ...'a yönelik eylemlerine ilişkin icbar suretiyle irtikap suçundan da, 5237 sayılı Kanun'un 250/1 ve 62/1. maddeleri gereğince iki kez 4 yıl 2'şer ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53. maddesinin birinci ve beşinci fıkraları gereğince hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.
2.Sanıklar müdafiilerinin istinaf talebi üzerine duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 17.04.2019 tarihli ve 2018/955 Esas, 2019/975 sayılı Kararı ile ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümleri kaldırılarak, sanıklardan ...'un rüşvet alma ve ...'ın mağdurlar ... ve ...'a yönelik eylemlerine ilişkin icbar suretiyle irtikap suçundan ayrı ayrı beraatlerine, ...'ın rüşvet alma suçundan açılan kamu davasında, değişen suç vasfına göre icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53/1-2-3. madde ve fıkraları gereğince hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.
3.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 30.05.2019 tarihli ve 2018/955 Esas, 2019/975 sayılı ek Kararı ile sanık ... hakkında bölge adliye mahkemesince icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet kararı temyizi kabil nitelikte olmadığından, sanık ... müdafiinin bu hükme yönelik temyiz talebi reddedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; görevi kötüye kullanma suçunun unsurlarının oluşmadığına, müvekkili sanığın kastının bulunmadığına, bölge adliye mahkemesince sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet kararının temyizi kabil olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.
Katılan ... vekilinin temyiz istemi; sanıklar ... ve ... hakkında rüşvet alma ve icbar suretiyle irtikap suçundan bölge adliye mahkemesince verilen beraat kararlarının gerekçesinin yerinde olmadığına, sanık ...'ın her ne kadar tek başına mahkumların nakli konusunda yetkisi olmasa da, nakil konusunda karar alan kurulun üyesi olduğuna, sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet kararı verilmişse de sanıklar ... ve ...'nun rüşvet alma, irtikap ve menfaat temin etmek için birlikte hareket ettiklerine ve sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet kararı verilirken lehlerine vekalet ücretine hükmedilmediğine ve sair hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
1)Sanıklardan ... hakkında rüşvet alma, ... hakkında icbar suretiyle irtikap suçundan kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;
Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmaları tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen Bölge Adliye Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
2)Sanık ... hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında ilk derece mahkemesince rüşvet alma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 252/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kurulan mahkumiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye mahkemesince anılan mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen karar 5271 sayılı Kanun’un 286/2-b maddesi gereği kesin ise de;
5271 sayılı Yasa'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır", aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan ... vekilinin, suç vasfında hataya düşüldüğüne, sanık hakkında rüşvet alma suçundan ceza verilmesi gerektiğine yönelik temyiz sebeplerine yönelik yapılan incelemede;
Oluş ve dosya içeriğine göre, katılan ... vekilinin vasfa yönelik temyiz itirazına konu rüşvet alma suçunun somut olayda yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
IV. KARAR
1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 30.05.2019 tarihli ve 2018/955 Esas, 2019/975 sayılı ek Kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
2.Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle katılan vekilinin sanık ... hakkında rüşvet alma suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz istemi ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
3.Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle katılan ... vekilinin sanık ... hakkında icbar suretiyle irtikap suçundan verilen beraat kararlarına yönelik temyiz istemi ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
4.Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle katılan ... vekilinin sanık ... hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet kararına yönelik temyiz istemi ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.10.2024 tarihinde karar verildi.