"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/563 Esas, 2022/257 Karar
SUÇLAR : Zimmet, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'na muhalefet
HÜKÜMLER : Beraat (sanık ... hakkında zimmet suçundan) ölüm nedeniyle düşme (sanık ... hakkında bütün suçlardan) zamanaşımı nedeniyle düşme (sanıklar ..., ..., ... ... hakkında 1163 sayılı Kooperatifler Kanununa muhalefet suçundan) mahkumiyet (sanıklar ... ve ... ... hakkında zimmet suçundan)
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanıklardan ... ve ... hakkında zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinde, 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa'nın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmiş ise de bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı bulunmuş, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 02.11.2012 tarihli ve 2011/3380 Esas, 2012/22738 sayılı Kararı ile bozulan ve aleyhe temyiz bulunmayan 24.11.2009 tarihli hükümde sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/5. maddesinin uygulanmaması kazanılmış hak niteliğinde olduğundan anılan noksanlık bozma nedeni yapılmamış, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01.11.2012 tarihli ve 2011/3380 Esas, 2022/22738 sayılı Kararı ile bozulan ilk hükmün sanıklar tarafından temyiz edilmiş olmasına nazaran, kazanılmış hak nedeniyle sanıklar hakkında infazı gereken sonuç cezanın 7.300 TL adli para cezası olarak belirlenmesine karar verilmesi gerekirken, 7.300 TL adli para cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına hükmedilmesi ve kazanılmış hak korunurken uygulama maddesinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son yerine hatalı şekilde 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi olarak gösterilmesi,
Kanuna aykırı, katılanlar vekili, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Yasa'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinin "Sanıklar hakkında Yargıtay bozma ilamı öncesi .... 14. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen ve sadece sanıklar tarafından temyiz edildiğinden kazanılmış hak teşkil eden cezası nazara alınarak, 1412 sayılı Kanun'un 326/son madde ve fıkrası uyarınca kazanılmış hakkı saklı tutularak sanıkların infaz edilmesi gereken sonuç cezasının 7.300 TL adli para cezası olarak belirlenmesine" şeklinde değiştirilmesi suretiyle eleştirilen hususlar dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK, delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat ve kamu davalarının ölüm ile zamanaşımı nedeniyle düşmesine dair hükümler usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin DOĞRUDAN ONANMASINA 25.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.