"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2333 Esas, 2021/1111 Karar
SUÇ : Tefecilik
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince tefecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak zincirleme tefecilik suçundan mahkumiyet
EK KARAR : Sanık ...'ın temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin ve ek kararın temyizi üzerine yapılan ön incelemede;
Sanık ...'ın, 25.05.2021 günü Bölge Adliye Mahkemesince yüzüne karşı tefhim edilen hükmü 12.07.2021 havale tarihli dilekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 291. maddesinin birinci fıkrasında öngörülen on beş günlük yasal süreden sonra temyiz ettiği, bu itibarla temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.07.2017 tarihli ve 2016/146 Esas, 2017/581 sayılı Kararı ile; sanıkların tefecilik suçundan ayrı ayrı mahkumiyetlerine hükmedilmiştir.
2.Katılan vekilinin ve sanık ... müdafiinin istinaf talebi üzerine duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 25.05.2021 tarihli ve 2019/2333 Esas, 2021/1111 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince tefecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak, sanıkların zincirleme tefecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 241/1, 43/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 7 ay 7'şer gün hapis ve 625'er tam gün karşılığı 12.500'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, haklarında aynı Kanun'un 53. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca hak yoksunlukları uygulanmasına ayrıca sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1-Katılan vekilinin temyiz sebepleri, sanıklara verilen sonuç cezadan indirim yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, üst sınırdan ceza tayini yerine alt sınırdan ceza verilmesinin uygun olmadığını belirterek her iki sanık hakkında kurulan hükümleri temyiz etmiştir.
2-Sanık ...'in temyiz sebepleri, alınan beyanlardan ve toplanan delillere göre aleyhinde somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığını, bu nedenle kararın bozulması gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV.KARAR
1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2019/2333 Esas, 2021/1111 sayılı ek Kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ...'ın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
2.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle bölge adliye mahkemesince verilen hükümlerde sanık ...'in ve katılan vekilinin temyiz sebepleri ile 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.05.2024 tarihinde karar verildi.