"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1595 Esas, 2021/1081 Karar
SUÇ : Zimmet
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında zimmet suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2020 tarihli ve 2017/754 Esas, 2020/122 sayılı Kararı ile sanığın, zimmet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247/1, 248/2 ve 62/1. maddeleri gereği 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince 1 yıl 8 ay hak yoksunluğu uygulanmasına hükmedilmiştir.
2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 27.04.2021 tarihli ve 2020/1595 Esas, 2021/1081 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz talebi, üzerine atılı suçu işlemediğine, mahkemenin suçu vasıflandırmada hata yaptığına iddianame ve son soruşturma kararında belirtildiği gibi yargılamanın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan yapılması gerektiğine, suç kapsamında mahkeme tarafından uzlaşma talebinin yerine getirilmemesi ve savunma tanığı olarak bildirilen kişinin dinlenilmemesi nedeniyle usul ve kanuna aykırı mahkumiyet hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle 13.02.2020 tarihli celsede katılan sıfatının kaldırılmasına karar verilen mağdur ...'ın gerekçeli karar başlığında katılan olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.
Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 17.06.2021 tarihli ve 2021/5-43 Esas, 2021/287 sayılı Kararında da açıklandığı üzere; sanık ile mağdur arasındaki vekalet ilişkisinde kamu otoritesi ve kamu gücünün kullanılmadığı, söz konusu paraların teslim edilmesinin sanığın avukat olmasının doğal sonucu değil katılan tarafından şahsına duyulan ... ilişkisi nedeniyle verilen ahzu kabz yetkisi kapsamında gerçekleştirildiği ve buna bağlı olarak da aralarındaki ilişkinin hizmet ilişkisi kapsamında kaldığı gözetildiğinde, sanığın davacı olan mağdur vekili sıfatıyla yürüttüğü dava sonunda tahsil ettiği parayı müvekkiline vermeyerek uhdesinde tutması şeklindeki eyleminin sübutu halinde 5237 sayılı Kanun'un 155/2. maddesinde tanımı yapılan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı ve 24.10.2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'n (5271 sayılı Kanun) 253/1-b maddesine eklenen alt bentler arasında yer alan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesinin ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek, 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
IV. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 27.04.2021 tarihli ve 2020/1595 Esas, 2021/1081 sayılı Kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 302/2 ve 307/5. maddeleri gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.09.2024 tarihinde karar verildi.