"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/96 Esas, 2019/165 Karar
SUÇ : Sanıklardan ... ve ... hakkında zincirleme tefecilik, ..., ..., ..., ... ve ... hakkında tefecilik
HÜKÜM : Sanıklardan ... ve ... hakkında istinaf başvurularının esastan reddi, ..., ... ve ... hakkında bozma, ... ve ... hakkında tefrik
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin ve kararların temyizi üzerine yapılan ön incelemede;
Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 29.01.2019 tarihli ve 2019/96 Esas, 2019/165 sayılı Karar ile verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararların katılan Hazine vekili tarafından 14.02.2019 havale tarihli dilekçe ile temyiz edilmesi üzerine, aynı mahkemece 26.03.2019 tarihli ek Karar ile temyiz başvurusunun reddine karar verildiği, anılan ek Karara yönelik herhangi bir temyiz istemi olmadığı,
Bölge Adliye Mahkemesince sanıklardan ..., ... ve ... hakkında verilen bozma kararlarının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi gereğince kesin olduğu, ... ve ... hakkında verilen tefrik kararlarının ise hüküm niteliğinde olmadığı, bu itibarla anılan kararların temyizi kabil olmadığı ve katılan Hazine vekilinin bu kararlara yönelik temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiği,
Anlaşılmıştır.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesi gereği sanıklar ... ve ... müdafileri ile katılan Hazine vekilinin adı geçen sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesine istinaden temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
1) Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2018 tarihli ve 2015/45 Esas, 2018/214 sayılı Kararı ile sanıklardan ... ve ...'in zincirleme tefecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241/1, 43/1 ve 52/2. maddeleri gereği 6'şar yıl hapis ve 1500'er tam gün karşılığı 30.000'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, ..., ..., ..., ... ve ...'un ise 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine hükmedilmiştir.
2) Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 29.01.2019 tarihli ve 2019/96 Esas, 2019/165 sayılı Kararı ile sanıklardan ... ve ... hakkında istinaf başvurusunun esastan reddine, ..., ... ve ... hakkında bozma, ... ve ... hakkında tefrik kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın tefecilik suçunu işlediğine dair somut bir delil olmadığı ve suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle hakkında beraatine hükmedilmesi yerine mahkumiyetine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna,
2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri, tefecilik suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına, sanığın suçu işlediğine yönelik somut delil bulunmadığına ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,
3.Katılan Hazine vekilinin temyiz sebepleri, kararın eksik inceleme ve araştırmaya dayanılarak verildiğine ve bozulması gerektiğine,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
Sanıklar hakkında uygulanan adli para cezasına ilişkin hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı 20 TL'den hesaplanarak sonuç ceza belirlenmesine rağmen 30 TL'den hesaplandığının belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
IV. KARAR
1.Katılan Hazine vekilinin sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... haklarında verilen ve temyizi kabil olmayan kararlara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi gereğince, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
2.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle hükümlerde sanıklar ... ve ... müdafileri ile katılan Hazine vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.02.2024 tarihinde karar verildi.