"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1026 Esas, 2023/722 Karar
SUÇ : Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1) Adana 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2021/270 Esas, 2022/193 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 257/2, 62/1, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri gereğince 75 tam gün karşılığı 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur.
2) Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.06.2023 tarihli ve 2022/1026 Esas, 2023/722 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; objektif cezalandırma koşullarının gerçekleşmediği ve bu nedenle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği halde yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
İddianamede ve iddianame yerine geçen son soruşturmanın açılması kararında 5237 sayılı Kanun'un 257. maddesinin birinci fıkrasının uygulanması talep edildiği hâlde, sanığa ek savunma hâkkı tanınmadan anılan Kanun'un 257. maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılarak savunma hâkkının kısıtlanması,
Hüküm fıkrasının beşinci paragrafında sanığın 1.500,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği halde yedinci paragrafında sonuç cezanın 1.500,00 TL olduğu ibaresine yer verilmek suretiyle çelişkiye neden olunması,
03.07.2015 olan suç tarihinin karar başlığında 05.02.2014 olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,
28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa'nın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,
Suçun 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.06.2023 tarihli ve 2022/1026 Esas, 2023/722 sayılı Kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302. maddesinin ikinci ve 307. maddesinin beşinci fıkraları gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca gereği için kararı veren Adana 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.10.2024 tarihinde karar verildi.