"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1533 Esas, 2023/2188 Karar
KATILANLAR : Hazine, Tarım ve Orman Bakanlığı, Sınırlı Sorumlu Beylerli Sulama Kooperatifi, ...
SUÇ : Zimmet
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne
yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın temyizi üzerine yapılan ön incelemede;
Tebliğname başlığında isimlerine yer verilen sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen kararlara yönelik temyiz istemi bulunmadığı anlaşılmıştır.
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237. maddesine göre katılan kooperatifte herhangi bir görevi bulunmayan sanığa isnat edilen zimmet suçundan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının kamu davasında katılma ve temyiz hakkının bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesince usulsüz olarak verilen katılma kararının da temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmıştır.
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesi gereği temyiz eden katılanlar Hazine, Sınırlı Sorumlu Beylerli Sulama Kooperatifi ve ... vekillerinin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesine istinaden temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2020 tarihli ve 2016/153 Esas, 2020/267 sayılı Kararı ile sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine hükmolunmuştur.
2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 21.11.2022 tarihli ve 2022/1533 Esas, 2023/2188 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Hazine vekilinin temyiz istemi, sanık hakkında hatalı hukuki değerlendirme ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve sair hususlara ilişkindir.
Katılanlar kooperatif ve ... vekilinin temyiz istemi, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik çelişkili savunmalarının hükme esas alınmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar Hazine, kooperatif ve ... vekillerinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
2.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin Kararında katılanlar Hazine, kooperatif ve ... vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.11.2024 tarihinde karar verildi.