"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/519 Esas, 2022/971 Karar
SUÇ : Tefecilik
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmünün kaldırılarak zincirleme tefecilik suçundan mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Konya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2021 tarihli ve 2020/570 Esas, 2021/827 sayılı Kararı ile; sanığın tefecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e madde-fıkra ve bendi gereği beraatine hükmedilmiştir.
2. Katılan vekilinin ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2022/519 Esas, 2022/971 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmünün kaldırılarak sanığın zincirleme tefecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 241/1, 43, 62 ve 52. maddeleri gereğince 2 yıl 9 ay 10 gün hapis ve 11.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık, ilk derece mahkemesinin hakkında beraat kararı verdiğini, kendi halinde esnaflık yaptığını, adına kayıtlı bir malvarlığı ve banka hesabı bulunmadığını, suçlamaların hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, sabıka kaydında benzer suçların bulunmadığını belirterek kararı temyiz etmiştir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.04.2024 tarihinde karar verildi.