"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/2764 Esas, 2022/210 Karar
SUÇ : Tefecilik
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun hükmün düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde:
5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesinin "Hakim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır" hükmü gereğince, Bursa 19. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 31.10.2019 tarihli celsede katılmasına karar verilen ...'a temyiz incelemesine konu Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 20.01.2022 tarihli ve 2020/2764 Esas, 2022/210 sayılı Kararının tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgelere dosya içerisinde rastlanmadığı, ayrıca 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddeleri hükümlerine göre "Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması" gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, hüküm, yokluğunda karar verilen sanık ...'ün dosyadaki adresine tebliğe çıkarılmışsa da iade geldiği, bilinen en son adresine gönderilen tebligatın iade gelmesinden sonra Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca MERNİS şerhli olarak adres kayıt sistemindeki adrese tebligat yapılacağının gözetilmediği anlaşılmakla;
Evvela bölge adliye mahkemesince verilen hükmün katılan ...'a tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler varsa dosya içine konulması, olmaması halinde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi, yine sanık ...'e 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olarak gerekçeli kararın tebliğ edilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin dosyaya eklenmesinden,
Bölge Adliye Mahkemesi ilgili ceza dairesince verilen kararın temyizi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra,
İade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Oy birliğiyle, 12.09.2024 tarihinde karar verildi.