"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/1702 Esas, 2019/1156 Karar
SUÇ : Zimmet
HÜKÜM : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 04.04.2019 tarihli ve 2018/1702 Esas, 2019/1156 sayılı Kararı ile; atılı suçtan beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
EK TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin temyizi üzerine yapılan ön incelemede;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma ... vermeyeceği, bu nedenle zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan, kooperatif üyesi olmak dışında bir sıfatı bulunmayan ve kooperatif tüzel kişiliğini de temsile yetkili kılınmayan ..., ..., ..., ... ve ...'in hükümleri temyiz ... bulunmadığı anlaşılmıştır.
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, katılan vekilinin beraat hükümlerine yönelik, sanıklar müdafiinin ise vekalet ücretine hasren temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I.HUKUKİ SÜREÇ
1.Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.11.2016 tarihli ve 2015/63 Esas, 2016/386 sayılı Kararı ile sanıkların zimmet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2. maddesinin (e) bendi uyarınca beraatlerine hükmolunmuştur.
2.Bahse konu kararın katılan vekilince istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin, 27.02.2017 tarihli ve 2017/254 Esas, 2017/266 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu karar da katılan vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 26.03.2018 tarihli ve 2017/5444 Esas, 2018/2113 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.
3.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 04.04.2019 tarihli ve 2018/1702 Esas, 2019/1156 sayılı Kararı ile sanıkların atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği beraatlerine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Hazine vekili temyiz dilekçesinde, bölge adliye mahkemesinin eksik inceleme ve araştırma sonucunda karar verdiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.
Sanıklar müdafıinin temyiz istemi, beraat eden sanıklar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında katılan vekilinin ve sanıklar müdafıinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
1)Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle ..., ..., ..., ... ve ...'in vaki temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, ek Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı REDDİNE,
2)Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle hükümlerde katılan vekili ve sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Fethiye Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.07.2024 tarihinde karar verildi.