"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1579 Esas, 2022/1890 Karar
SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜMLER : A)Ankara 30. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.05.2022 tarihli ve 2021/262 Esas, 2022/186 sayılı Kararı ile; zincirleme ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet,
B)Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 27.10.2022 tarihli ve 2022/1579 Esas, 2022/1890 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddi.
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 10.06.2021 tarihli ve 2021/15343 Soruşturma, 2021/5423 Esas, 2021/663 numaralı İddianameyle sanık hakkında zincirleme ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan son soruşturmanın açılmasına karar verilmesi talep olunmuştur.
2. Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2021/260 Esas, 2021/301 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca yargılanmak üzere son soruşturmanın Ankara Ağır Ceza Mahkemesinde açılıp yapılmasına karar verilmiştir.
3. Ankara 30. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2021/262 Esas, 2022/186 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası karşılığı 5.610 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.
4. Sanığın istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2022/1579 Esas, 2022/1890 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, kastı bulunmadığından suçun sübut bulmadığına, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ve temyiz dilekçesinde belirtilen sair hususlar sebebiyle mahkumiyet hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Suç tarihinde Konya Barosuna kayıtlı avukat olarak görev yapan sanığın, katılanın verdiği vekaletname kapsamında; katılan adına Olağanüstü Hal Komisyonuna başvurduktan sonra başvurunun reddine dair karar usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği halde ret kararına karşı süresi içinde İdare Mahkemelerinde iptal davası açmadığı ve katılan hakkında yapılan yargılama sonucunda ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasının istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin 22.02.2019 tarihli ve 2018/1997 Esas, 2019/135 sayılı Kararına karşı süresinden sonra temyiz talebinde bulunarak katılanın mağduriyetine sebep olduğu nedenleriyle zincirleme ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına hükmedilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanığın istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmeyerek istinaf talebinin esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında sanığın temyiz itirazları yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2022/1579 Esas, 2022/1890 sayılı Kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 30. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
31.10.2023 tarihinde karar verildi.