"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/273 E., 2020/332 K.
SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma, zimmet
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
EK TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece
Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin,14.03.2019 tarihli ve 2017/493 Esas, 2019/124 sayılı Kararı ile sanığın görevi kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a madde-fıkra-bendi uyarınca, zimmet suçu bakımından ise aynı Kanun'un 223/2-e madde-fıkra-bendi gereği beraatine hükmedilmiştir.
B. İstinaf
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 03.12.2020 tarihli ve 2020/273 Esas, 2020/332 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Katılan Vekilinin Temyiz İstemi
Bilirkişi raporunda, incelenen belgenin fotokopi olması nedeniyle üzerinde sahtecilik yapılmış olma ihtimalinin saklı tutulduğuna, bu belgenin gerçeği yansıtmayıp katılana yapılmış bir ödeme olmadığından bahisle sanığın cezalandırılması gerekirken hakkında beraat hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ve temyiz dilekçesinde belirtilen sair hususlara ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Görevi Kötüye Kullanma Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde
Sanık hakkında, ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirlenen 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu ve suç tarihi ile inceleme günü arasında durma süreleri nazara alındığında dahi bu sürenin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
Zimmet Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İsteminin İncelenmesinde
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
III. KARAR
A. Görevi Kötüye Kullanma Suçundan Verilen Karar Yönünden
Değerlendirme ve gerekçe bölümünün 1 numaralı bendinde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-a maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, ek Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
B. Zimmet Suçundan Verilen Karar Yönünden
Değerlendirme ve gerekçe bölümünün 2 numaralı bendinde açıklanan nedenle hükümde katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.12.2024 tarihinde karar verildi.