"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1478 E., 2022/974 K.
SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59. maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.01.2020 tarihli ve 2017/571 Esas, 2020/103 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 223/2-(e) madde-fıkra ve bendi uyarınca sanıkların atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği ayrı ayrı beraatlerine hükmolunmuştur.
2.İlk derece mahkemesince verilen kararların katılan tarafından istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2020/1478 Esas, 2022/974 sayılı Kararı ile istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz istemi, sanıkların avukatlık ücretini aldıkları halde gereğini yapmadıklarına, işin hallolduğuna ilişkin kendisini oyaladıklarına ve atılı suçtan cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanın temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden
Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre sanık ...'nin hükümden sonra 03.10.2023 tarihinde vefat ettiği, bu itibarla sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
1.Sanık ... yönünden yapılan incelemede;
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle hükümde katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2.Sanık ... yönünden yapılan incelemede ise;
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1-(a) maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında bahse konu suçtan açılan kamu davasının, 5237 sayılı Kanun'un 64 ve 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddeleri gereğince sanığın ölümü nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.10.2024 tarihinde karar verildi.