"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2012/701 Esas, 2013/242 Karar
SUÇ : Tefecilik
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2013 tarihli ve 2012/701 Esas, 2013/242 sayılı Kararının katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede:
Sanık ... hakkında tefecilik suçundan verilen beraat kararının katılan ... vekili tarafından temyiz edildiği ancak adı geçen sanık hakkında 24.12.2020 tarihli temyiz incelemesinde karar verilmediği, bu hususun yerel mahkemece tespiti üzerine dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.09.2023 tarihli ve KD-2023/91860 sayılı üst yazısıyla Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.02.2009 tarihli ve 2009/2196 Soruşturma, 2009/1178 Esas, 2009/634 numaralı İddianamesiyle sanıklar ... ve ... hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.
2.Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2010 tarihli ve 2009/181 Esas, 2010/245 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında tefecilik suçundan beraat kararları verilmiştir.
3.Suçtan zarar gören ...'in ve şikayetçi Hazine vekilinin temyizi üzerine hükümlerin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 24.09.2012 tarihli ve 2011/17822 Esas, 2012/18261 sayılı Kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.
4.Bozma üzerine dosyayı ele alan Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde 30.05.2013 tarihli, 2012/701 Esas ve 2013/242 sayılı Kararı ile sanık ...'in tefecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis ve 120 tam gün karşılığı 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarına, sanık ...'ın ise atılı suçtan beraatine hükmolunmuştur.
5.Katılan ... vekilinin sanık ... hakkında verilen beraat kararına, sanık ... müdafiinin ise mahkumiyet hükmüne yönelik infazın durdurulması ve eski hale getirme istemli temyizi üzerine Dairemizin 28.02.2019 tarihli ve 2015/9213 Esas, 2019/2570 sayılı Kararı ile 26.08.2015 tarihli ve 2013/350533 sayılı tebliğnamede sanık ... müdafiinin temyiz talebine ilişkin görüş bulunmaması nedeniyle tevdi kararı verilmiştir.
6.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, 15.04.2019 tarihinde sanık ... müdafiinin temyiz talebine ilişkin Dairemize hitaben 5-2013/350533 sayılı ek Tebliğname düzenlenmiştir.
7.Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2020/4463 Esas, 2020/2836 sayılı Kararı ile müdafiinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak sadece sanıklardan ...'e ilişkin inceleme yapılarak, adı geçen sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.
8.Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından, sanık ...'a yönelik zamanaşımı nedeniyle düşme gerekçesiyle karar kesinleştirilmiş, sanık ... müdafii ise bu kesinleştirmenin sanık ... hakkında yapılması gerektiğine ilişkin talepte bulunmuş, mahkemesince gerekli değerlendirmenin yapılması için dava dosyası Yargıtaya gönderilmiştir.
II.TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan ... vekilinin 31.07.2013 havale tarihli temyiz isteği, sanık ...'ın diğer sanık ... ile birlikte hareket ettiği, tefecilik suçunun sanıklar tarafından beraber işlendiği, beraat eden sanık ... yönünden kararın bozulması gerektiği hususlarına ilişkindir.
III. GEREKÇE
1.Sanık ...'ın yargılama konusu eylemi için, tefecilik suçunun suç tarihinde yürürlükte bulunan 2279 sayılı Ödünç Para Verme İşleri Kanunu'nun 17 nci maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102 nci maddesinin dördüncü ve 104 üncü maddesinin ikinci fıkralarında belirtilen 5 yıllık olağan ve 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2.Dosya kapsamına göre suç tarihinin 2005 yılı Ocak ayı olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu ve davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde beraat hükmü tesisi hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2013 tarihli ve 2012/701 Esas, 2013/242 sayılı Kararına yönelik katılan ... vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.11.2023 tarihinde karar verildi.