"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1745 E., 2022/2519 K.
KATILANLAR : Hazine, ..., ...
SUÇ : Tefecilik
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmünün kaldırılarak atılı suçtan mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece
Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2022/32 Esas, 2022/261 sayılı Kararı ile sanığın tefecilik suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince beraatine hükmolunmuştur.
B. İstinaf
O yer Cumhuriyet savcısı, katılan Hazine vekili ile katılanlar ... ve ... vekillerinin istinaf talebi üzerine duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/1745 Esas, 2022/2519 sayılı Kararı ile ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının kaldırılarak sanığın tefecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241/1, 62 ve 52/1,2. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın tefecilik yaptığına dair yeterli delil olmadığı halde eksik inceleme ile mahkumiyet hükmü kurulmasının ve sanık aleyhine vekalet ücreti hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın, katılan ...'a faiz karşılığı borç para verdiği iddia ve kabul edilen olaya ilişkin hükmün gerekçe kısmında, sanık hakkında temel cezada alt sınırdan uygulama yapıldığı ve eyleminde zincirleme nitelik bulunduğundan verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi gereğince takdiren 1/4 oranında artırıldığı belirtildiği halde, hüküm fıkrasında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak 3 yıl olarak belirlenmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması,
Aralık 2018 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında Şubat 2016 olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/2-c madde-fıkra ve bendine muhalefet edilmesi,
Hukuka aykırı görülmüştür.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık hakkında İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/1745 Esas, 2022/2519 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası ve 307. maddesinin beşinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, bozma kararının içeriği de gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.01.2025 tarihinde karar verildi.