"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/556 Esas, 2023/1172 Karar
SUÇ : Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece
Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2014 tarihli ve 2014/20 Esas, 2014/90 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2023 tarihli ve 2022/410 Esas, 2023/36 sayılı Kararı ile sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi sebebiyle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması ile ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257/2, 62. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1-2-3. madde ve fıkraları gereği hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.
B. İstinaf
Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 21.06.2023 tarihli ve 2023/556 Esas, 2023/1172 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısı ile sanığın istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303. maddeleri uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğu bakımından hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanığın Temyiz İstemi
Davacı vekili sıfatı ile takip ettiği davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinde kendisine atfedilecek bir kusur bulunmadığına, hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesi gereğince seçenek yaptırıma çevrilmemesi ve suç tarihi itibarıyla zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
1)Sanığın oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen eylemine uyan ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunun 5237 sayılı Kanun'un 257/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu anlaşılmıştır.
2)Sanığın davacı vekili sıfatıyla takip ettiği Vakfıkebir Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/99 Esasına kayden görülen boşanma davasının 10.10.2006 tarihli celsesine mazeret bildirmeksizin katılmayarak dosyanın işlemden kaldırılmasına, 3 ay içinde de yenileme talebinde bulunmayarak 20.02.2007 tarihli ve 2007/26 sayılı Kararı ile davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği nazara alındığında, suç tarihinin davanın açılmamış sayılmasına ilişkin kararın verildiği 20.02.2007 olarak kabulü gerektiği, suç tarihi ile incelemeye konu açıklanması geri bırakılan hükmün açıklandığı tarih arasında durma süreleri nazara alındığında dahi ilaveli dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği dikkate alınarak kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Hukuka aykırı görülmüştür.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-a maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında bahse konu suçtan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereğince gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.02.2025 tarihinde karar verildi.