"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2017/457 Esas, 2017/460 Karar
SUÇLAR : Zimmet, icrai davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin temyizi üzerine yapılan ön incelemede;
İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından bu yönden dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar hakkında zimmet suçundan kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2016 tarihli ve 2014/423 Esas, 2016/515 sayılı Kararı ile sanıkların zimmet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-b maddesi gereğince beraatlerine, görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/1, 43/1, 62/1. maddeleri gereğince verilen 1 yıl 3 ay hapis cezasına ilişkin hükümlerin 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
2.Katılan Hazine vekilinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 27.02.2017 tarihli ve 2017/457 Esas, 2017/460 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Hazine vekilinin temyiz talebi, İlk Derece Mahkemesinin görevi kötüye kullanma suçundan verdiği hükümde vekalet ücretinin kime ait olduğunun belirtilmemesi nedeniyle lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, zimmet suçunun unsurları oluşmasına rağmen beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanıkların leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usûl ve kanuna uygun olması karşısında katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
1)Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle sanıklar hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik katılan Hazine vekilinin temyiz istemine ilişkin olarak dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
2)Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle hükümlerde katılan Hazine vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.09.2024 tarihinde karar verildi.