"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1124 Esas, 2019/2116 Karar
SUÇ : İcbar suretiyle irtikap
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak sanıkların atılı suçtan beraatlerine karar verilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1)Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2019 tarihli ve 2017/268 Esas, 2019/94 sayılı Kararı ile sanıkların icbar suretiyle irtikap suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 250/1-4 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 53. maddesi uyarınca da hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.
2)Sanıklar müdafiilerinin istinaf istemi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 10.10.2019 tarihli ve 2019/1124 Esas, 2019/2116 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak sanıkların atılı suçtan beraatlerine karar verilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; hazırlık evrakı ve dosya kapsamından sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerinin sabit olduğuna, sanıklar hakkında yanılgılı değerlendirme ile mahkumiyet yerine beraat kararları verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 303/1-a maddesi uyarınca beraat kararları verilmiş ise de; gerekçeye dayanak yapılan bu Kanun hükmünün ilk derece mahkemesi tarafından belirlenen maddi mesele değiştirilmediği hallerde uygulanabileceği, sanıklar hakkındaki mahkumiyet hükümleri bakımından 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi gereğince duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanıkların atılı suçtan beraatlerine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıklar hakkında icbar suretiyle irtikap suçundan Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlara yönelik katılan Hazine vekilinin temyiz isteği ile dosya kapsamında tespit edilen diğer hususlar nazara alındığında, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, bozma kararının içeriği doğrultusunda 5271 sayılı Kanun'un 304/2-b madde, fıkra ve bendi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.11.2024 tarihinde karar verildi.