"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/357 E., 2019/1475 K.
SUÇLAR : Tefecilik
HÜKÜMLER : 1)Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2018 tarihli ve 2015/45 Esas, 2018/214 ... Kararı ile; atılı suçtan beraat,
2)Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 16.10.2019 tarihli ve 2019/357 Esas, 2019/1475 ... Kararı ile; İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükümlerinin kaldırılarak tefecilik suçundan mahkumiyet.
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.10.2019 tarihli ve 2019/357 Esas, 2019/1475 ... Kararının katılan Hazine vekili ile sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede:
Katılan Hazine vekili, sanık ... ... hakkında hüküm kurulmadığına ilişkin olarak temyiz talebinde bulunmuş ise de; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 29.01.2019 tarihli ve 2019/96 Esas 2019/165 ... Kararında bu sanık yönünden tefecilik suçuna ilişkin olarak ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmünün hüküm fıkrasının 6 numaralı bendinde bozulmasına karar verilerek dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine, sanıklar ... ve ... hakkındaki dava dosyasının tefrikine karar verilerek, inceleme konusu olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 2019/357 Esas sırasına kaydının yapıldığı, ... ... ...'ın bu dosyanın sanığı olmadığı anlaşılmıştır.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanıklar ..., ... hakkında verilen kararların; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 ... Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar müdafiilerinin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.01.2015 tarihli ve 2014/20606 Soruşturma, 2015/22 Esas, 2015/4 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında tefecilik suçundan, 5237 ... Türk Ceza Kanunu'nun (5237 ... Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.
2.Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2018 tarihli ve 2015/45 Esas, 2018/214 ... Kararı ile; sanıklar hakkında tefecilik suçundan, 5271 ... Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği ayrı ayrı beraat kararları verilmiştir.
3.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 29.01.2019 tarihli ve 2019/96 Esas, 2019/165 ... Kararı ile sanıklar ... ve ... haklarındaki dosyanın tefrikine karar verilmiştir.
4.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.10.2019 tarihli ve 2019/357 Esas, 2019/1475 ... Kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik O yer Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine, 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesince verilen beraat hükümlerinin kaldırılarak; sanıklar hakkında tefecilik suçundan, 5237 ... Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1'er ay hapis ve 50'şer tam gün karşılığı 1.000,00'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; sanık ile katılan arasındaki para alışverişinin araç alım satımına ilişkin olduğuna, katılanın borcu ödememek için sanığın tefecilik yaptığına dair beyanda bulunduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; suç tipine uymayan ve kasıt unsuru irdelenmeksizin eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı şekilde mahkumiyet hükmü verildiğine, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine dairdir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanıkların ayrı ayrı iştirak iradesi olmaksızın farklı tarihlerde, katılan ...'a faiz karşılığı borç para verdikleri iddia edilerek tefecilik suçundan cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davalarında, Mahkemece; her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından ve yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiği sabit olmadığından bahisle sanıklar hakkında beraat kararları verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanık ... yönünden; katılanın, sanık ...'dan faiz karşılığı borç para aldığına ilişkin beyanları, sanığın savunmasında ve soruşturma aşamasında müdafi hazır olduğu halde alınan beyanında, katılan ile aralarındaki bir para alışverişini doğrulaması, katılanın babası ... ...'ın, oğlunun sanıktan faiz karşılığı borç para aldığına ilişkin anlatımları, oto alım satım işi ile iştigal eden sanık ...'ın Haziran 2013 tarihinde 14.000 TL gibi yüksek bir miktarı herhangi bir teminat almaksızın katılana verdiğine ilişkin beyanlarının hayatın olağan akışına aykırı olması, sanık ... yönünden ise; katılanın, sanık ...'den faiz karşılığı borç para aldığına ilişkin beyanları, sanık ...'in iş yerinde 18.12.2014 tarihinde yapılan aramada borçlusu katılan olan 20.02.2013 ve 15.03.2013 tarihlerini taşıyan iki adet senedin ele geçirilmesi, sanığın hazırlık aşamasında müdafi huzurunda alınan ifadesi ve ayrıca Bölge Adliye Mahkemesinde alınan savunmasının bu iddiaları doğrulaması karşısında sanığın inkara yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek, 20.02.2013 tarihinde katılana yetkili makamlardan izin almadığı halde kazanç elde etmek amacıyla ödünç para verdiği kabul edilerek; her iki sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları kaldırılarak, sanıkların üzerlerine atılı tefecilik suçundan ayrı ayrı mahkumiyetlerine hükmedilmiştir.
IV. GEREKÇE
5237 ... Kanun'un 241 inci maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması, kişiler arasında doğmuş bir alacak borç ilişkisine dayanmayan kazanç elde etme amaçlı ödünç para verme eylemlerinin tefecilik suçu kapsamında bulunması ve aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında yüksek sayılabilecek miktarda paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması, bu bağlamda, katılanın her iki sanıktan 5.000'er TL faizle borç para aldığını daha sonra yaptığı ödemelere rağmen söz konusu borçların katlanarak çoğaldığını beyan ettiği olaylarda; katılanın babası tanık ... ...'ın sanık ...'ın kendisini araması sonucu katılanın borçlu olduğunu öğrendiğini söylemesi ancak tanığın beyanlarında borcun kaynağına ilişkin katılandan öğrendiği duyumu aktarması, sanığın, katılan ile aralarındaki alacak borç meselesinin araç alım satımına ilişkin olduğunu savunması, sanık ...'in ise katılan ile aralarındaki borç ilişkisini kabul ederek faiz mukabilinde vermediğini bildirmesi karşısında; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanıkların tefecilik yapıp yapmadıkları hususunda ayrıntılı ve gizli kolluk araştırması yaptırılması ile vergi mükellefi olduklarının belirlenmesi halinde haklarında vergi inceleme raporları düzenlettirilmesi, keza alacaklı oldukları icra takip dosyalarının tespitiyle varsa takip borçlularının tanık sıfatıyla dinlenilmesi sonrasında, sonucuna göre hukuki durumlarının ayrı ayrı takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle katılan Hazine vekilinin temyiz isteminin, 5271 ... Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
2.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.10.2019 tarihli ve 2019/357 Esas, 2019/1475 ... Kararına yönelik sanıklar müdafiilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 ... Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere hükmü bozulan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.01.2024 tarihinde karar verildi.