"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2016/74 Esas, 2016/73 Karar
SUÇ : Zimmet
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
EK KARAR : Temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek Kararın kaldırılması, onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün ve ek Kararın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında zimmet suçundan hükmolunan beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusu neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararına yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısınca yapılan temyiz isteminin ek Karar ile red edildiği; İlk Derece Mahkemesince 10 yıl veya daha az hapis cezasını veya adli para cezasını gerektiren suçlarla ilgili verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının 5271 sayılı Kanun'un 286/2. maddesinin (g) bendi gereğince temyiz edilemez nitelikte olduğu ancak zimmet suçu 10 yıldan daha fazla hapis cezası gerektirdiğinden temyiz edilebilir olduğu bu sebeple Bölge Adliye Mahkemesi ek Kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince zimmet suçuna ilişkin verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanık hakkında Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2016 tarihli ve 2015/270 Esas, 2016/239 sayılı Kararı ile zimmet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 05.12.2016 tarihli ve 2016/74 Esas, 2016/73 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... vekilinin ve köy tüzel kişiliği temsilcisinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 07.12.2016 tarihli ve 2016/74 Esas, 2016/73 sayılı ek Kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereği Daire kararının kesin nitelikte olmasından dolayı ret kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; köyün tüm gelir ve giderlerinin, defter ve hesaplar üzerinden incelenerek sanığın uhdesinde para kalıp kalmadığının, kavak satışından elde edilen bir kısım gelirin cenaze aracı alımında kullanılıp kullanılmadığının ve köye ait kavak satışından elde edilen gelirlerin köy hesabına en geç ertesi gün yatırılıp yatırılmadığının yeniden bilirkişi raporu aldırılarak araştırılması gerektiğine, tanıkların 5271 sayılı Kanun'un 58. ve 59. maddelerine uygun olarak dinlenmediklerine, eksik inceleme ve araştırmayla hüküm kurulduğuna ve sair hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin temyiz isteminin reddine dair 07.12.2016 tarihli ve 2016/74 Esas, 2016/73 sayılı ek Kararının, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle KALDIRILMASINA,
2.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle istinaf başvurusunun esastan reddine dair hüküm tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.11.2024 tarihinde karar verildi.