"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2017/2225 Esas, 2018/940 Karar
KATILANLAR : Hazine, ...
SUÇ : Zimmet
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.10.2017 tarihli ve 2016/184 Esas, 2017/391 sayılı Kararı ile sanığın, atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2. maddesinin (e) bendi uyarınca beraatine hükmolunmuştur.
2.Katılanlar vekilinin ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talepleri üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 31.05.2018 tarihli ve 2017/2225 Esas, 2018/940 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz istemi, Mahkemenin delilleri değerlendirmede hata yaparak isnat edilen eylemin eksik araştırılması nedeniyle verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1.Sanığın yargılama konusu eyleminin sübutu halinde 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 131. maddesinde belirtilen eşyayı ve malları çalan, satan, rehine veren ve alanlar suçunu oluşturacağı, bu suçun aynı maddenin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2.Dosya kapsamına göre zamanaşımı kesen son işlemin 30.06.2016 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılanlar vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-a maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereğince gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.12.2024 tarihinde karar verildi.