"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/4301 Esas, 2020/1573 Karar
SUÇ : Zincirleme olarak icrai davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
EK KARAR : Temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen ek Kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek Kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2019 tarihli ve 2018/271 Esas, 2019/123 sayılı Kararı ile sanık hakkında, rüşvet alma suçundan 4 kez cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında eylemlerinin zincirleme olarak icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulü ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/1, 43, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1-2-3. madde ve fıkraları gereği hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.
B. İstinaf
1. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.11.2020 tarihli ve 2019/4301 Esas, 2020/1573 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 30.11.2020 tarihli ve 2019/4301 Esas, 2020/1573 sayılı ek Kararı ile sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanığın Temyiz İstemi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın ortadan kaldırılarak hakkında beraatine hükmedilmesi gerektiğine, UYAP kayıtlarına bakıldığında görevinin gereklerine aykırı işlem yaptığına dair delil bulunmadığına, hakkında rüşvet aldığına dair yapılan ihbarın soyut nitelikte olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına ve sair hususlara ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 30.11.2020 tarihli ve 2019/4301 Esas, 2020/1573 sayılı ek Kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.01.2025 tarihinde karar verildi.