"İçtihat Metni"
...
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/2689 Esas, 2019/911 Karar
SUÇ : Görevi kötüye kullanma
HÜKÜMLER : 1) Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.06.2018 tarihli ve 2018/250 Esas, 2018/315 sayılı Kararı ile; atılı suçtan beraat,
2) Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 15.05.2019 tarihli ve 2018/2689 Esas, 2019/911 sayılı Kararı ile; ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmünün kaldırılarak sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet.
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.02.2018 tarihli ve 2018/7652 Soruşturma, 2018/2370 Esas, 2018/226 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesi uyarınca son soruşturmanın açılması kararı verilmesi talep edilmiştir.
2. Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.04.2018 tarihli ve 2018/119 Esas, 2018/156 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca yargılamasının yapılması ve delillerin takdiri için 1136 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesine göre son soruşturmanın Ankara Ağır Ceza Mahkemesinde açılıp yapılmasına karar verilmiştir.
3. Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.06.2018 tarihli ve 2018/250 Esas, 2018/315 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan beraatine hükmedilmiştir.
4. Katılan vekili ile O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talepleri üzerine yapılan inceleme neticesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 15.05.2019 tarihli ve 2018/2689 Esas, 2019/911 sayılı Kararı ile ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının kaldırılarak, sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 75 tam gün karşılığı 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz dilekçesi, müvekkili olan katılan temyiz harcını vermediğinden boşanma davasında verilen kararı temyiz etmediğine, ihmal kastıyla hareket etmediğine ve eylemi sonucunda katılanın bir zararı bulunmadığından dolayı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ayrıca hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının kaldırılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın kararın temyiz edilmesiyle ilgili olarak temyiz harcının katılan tarafından kendisine verilmediği ve bu konudaki tüm çabasına rağmen katılana ulaşamadığı savunması ile temyiz harcına dair masrafların katılan tarafından sanığa ödendiğine dair dosya kapsamında delil bulunmaması hususları birlikte değerlendirilerek sanığın beraatine hükmedilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Avukatlık mesleğiyle ilgili olarak 1136 sayılı Kanun'un 34 üncü, 41 inci ve 171 inci maddeleri ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 73 üncü maddesindeki düzenlemeler dikkate alındığında, sanığın katılandan temyiz harcını alamadığı için hükmü temyiz edemediğine ilişkin savunmasının yerinde görülmediği, sanığın anılan
düzenlemelerden kaynaklanan yükümlülüğüne rağmen müvekkili aleyhine verilen kararı yasal süresi içinde temyiz etmeyerek katılanın mağduriyetine sebep olduğu belirtilerek eylemine uyan ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sabıkasız olup, duruşma tutanaklarına yansımış olumsuz bir hali bulunmayan sanık hakkında, yargılama sürecindeki davranışları nedeniyle takdiri indirim uygulandığı nazara alındığında, bu uygulama ile de çelişki oluşturacak şekilde yasal ve yeterli olmayan ''Şartları oluşmadığından" şeklindeki gerekçeyle 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V.KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 15.05.2019 tarihli ve 2018/2689 Esas, 2019/911 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci ve 307 nci maddesinin beşinci fıkraları gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, bozma kararının içeriği de gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.09.2023 tarihinde karar verildi.