"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/510 Esas, 2016/455 Karar
SUÇLAR : Sanıklardan ... hakkında iki kez zincirleme tefecilik, ... hakkında zincirleme tefecilik, her iki sanık hakkında 5464 Sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'na (5464 sayılı Kanun) muhalefet ve 3'er kez 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na (213 sayılı Kanun) muhalefet
HÜKÜMLER : Sanıklardan ... hakkında 4 kez, ... hakkında 3 kez 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, her iki sanık hakkında zincirleme tefecilik suçundan mahkumiyet, 5464 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2016 tarihli ve 2015/510 Esas, 2016/455 sayılı Kararının sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede:
Tebliğnamede sanıklar hakkında 5464 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararları temyiz ettiği belirtilen katılan Hazine vekilinin bu yönde bir temyiz talebi olmadığı anlaşılmıştır.
Sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin; hüküm tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, hükmün verildiği tarihte yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.08.2015 tarihli ve 2015/46997 Soruşturma, 2015/15993 Esas, 2015/12896 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında zincirleme tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları uyarınca cezalandırılmaları ile 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi, 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca 3'er kez cezalandırılmaları ile 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.
2.Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.01.2015 tarihli ve 2014/65467 Soruşturma, 2015/330 Esas, 2015/280 numaralı İddianamesiyle sanık ... hakkında zincirleme tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241 inci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları uyarınca cezalandırılması, aynı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince hak yoksunluğuna karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.
Gaziantep 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2016 tarihli ve 2015/66 Esas, 2016/126 sayılı Kararı ile bu davanın Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/510 Esas sayılı dava dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.
3.Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2016 tarihli ve 2015/510 Esas, 2016/455 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında zincirleme tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241 inci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 1'er ay hapis ve 5 gün karşılığı 100,00'er Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında 4 kez, sanık ... hakkında 3 kez 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan ise 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanık ...'in temyiz sebepleri; dinlenen tanıkların kendisini tanımadığına, üzerine atılı suçu işlemediğine, şirketleri adına sahte belge düzenlemediklerine ilişkindir.
2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; sanık hakkında kurulan hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna, vergi incelemesi sırasında beyanda bulunan kişilerin tanık sıfatıyla ifadelerinin alınması gerektiğine, iş yerini kardeşine devrettiğine ve hem kendisine hem de kardeşine ceza verilmesinin çelişkili olduğuna yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanıkların, çok sayıdaki nihai tüketicilere iş yerinde bulunan Point Of Sale (POS) cihazlarından faiz karşılığı kredi kartı çekimi yaptırdığı, bu eylemleriyle zincirleme tefecilik suçunu işledikleri ayrıca Vergi Suçu Raporunda yer aldığı şekliyle çok sayıda sahte belge düzenlemek suretiyle birden fazla yıl içerisinde zincirleme şekilde 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrasında tanımlanan suçu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davalarında, Mahkemece; sanıkların her iki suçtan ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Sanıklar Hakkında Tefecilik Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2.Sanıklar hakkında 213 Sayılı Kanun'a Aykırılık Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden
Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi Ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 4 ve 5 inci maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin 3, 4, 5 ve 6 ncı fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası da gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
A.Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2016 tarihli ve 2015/510 Esas, 2016/455 sayılı Kararında sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B.Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2016 tarihli ve 2015/510 Esas, 2016/455 sayılı Kararına yönelik sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dosya kapsamında resen tespit edilen hususlar nazara alındığında, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.11.2023 tarihinde karar verildi.