"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/286 Esas, 2018/1456 Karar
KATILANLAR : Hazine, Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı
SUÇLAR : Zimmet, görevi kötüye kullanma
HÜKÜMLER : Zimmet suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden istinaf başvurularının esastan reddi, görevi kötüye kullanma suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükümleri kaldırılarak beraat ve mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama, düzeltilerek onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle yapılan ön incelemede;
Dairemizin 2021/5411 Esas sırasında kayıtlı aynı Mahkemenin 2018/557 Esas sayılı dosyası ile temyize konu bu dava arasında fiili ve hukuki bağlantı olduğundan birlikte ele alınarak yapılan incelemede,
Gerekçeli kararın katılan ..., Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığına tebliğ edilmediği, bu itibarla vekilinin 17.10.2018 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz talebinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilmiştir.
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237. maddesine görevi kötüye kullanma suçundan doğrudan zarar görmeyen Hazinenin kamu davasında katılma ve temyiz hakkının bulunmadığı mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının da temyiz hakkı vermeyeceği ayrıca katılan Hazine vekilinin 28.09.2018 havale tarihli süre tutum dilekçesinde sadece zimmet suçundan verilen beraat hükümlerini temyiz ettiği, 17.10.2018 tarihli dilekçesinde yer alan görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin temyiz isteminin yasal süresinden sonra olduğu anlaşılmıştır.
Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.04.2017 tarihli ve 2013/18 Esas, 2017/153 sayılı Kararı ile anılan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı ve istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyizin niteliği karşısında; 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve Kanun'da üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmışır.
İlk Derece Mahkemesince zimmet suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.04.2017 tarihli ve 2013/18 Esas, 2017/153 sayılı Kararı ile sanıkların zimmet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.
2.Suçtan zarar görenler Hazine ve Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı vekili ile sanıklar müdafiinin istinaf talepleri üzerine duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 26.09.2018 tarihli ve 2018/286 Esas, 2018/1456 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine hükmolunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz istemi, eksik inceleme neticesinde sanıkların üzerine atılı zimmet suçundan verilen beraat kararlarının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmaları tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen Mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile zimmet suçundan verilen beraat hükümlerine karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararların usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar vekilinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenlerle katılanlar vekilinin görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
2.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.12.2024 tarihinde karar verildi.