"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereğince temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Van Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.05.2014 tarihli ve 2013/8460 Soruşturma, 2014/2305 Esas, 2014/862 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2.Van 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2014/910 Esas, 2015/158 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi gereğince 6 ay hapis cezası karşılığı 3.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık; tutuklama müzekkeresinin Uyap sisteminden e-imzalı olarak gönderilmesi gerektiğini, görev alanına girmeyen bir işlem nedeniyle suçlu bulunduğunu, kendisine teslim edilen fiziki tutuklama müzekkeresinin imzasız ve onaysız olması nedeniyle geçerli olarak kabul edilmesinin hukuka aykırı olduğunu, kararın bozularak beraatine karar verilmesi gerektiğini belirterek temyiz etmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Van F Tipi Ceza İnfaz Kurumunda sevk tim komutanı olarak görev yapan sanığın, aynı cezaevinde uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan tutuklu olan ...'i İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.02.2012 tarihli ve 2012/109 sayılı yakalama emrine istinaden Van 2 Nolu Sorgu Hakimliğinin 04.06.2013 tarihli ve 2013/1758 Değişik iş sayılı yol tutuklaması Kararına istinaden uçakla sevk yoluyla 17.06.2013 tarihinde İstanbul'a götürdüğü, ...'in aynı gün Metris 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda misafir olarak kaldıktan sonra 18.06.2013 günü İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesine götürüldüğü, mahkemede şüpheli sıfatıyla savunması alındıktan sonra aynı mahkemece 18.06.2013 gün ve 2012/109 esas sayılı kararıyla yüze karşı tutuklama kararı verilip Van 2 Nolu Sorgu Hakimliğinin 04.06.2013 gün ve 2013/1758 değişik iş sayılı tutuklama kararının kaldırıldığı, İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.06.2013 gün ve 2012/109 esas sayılı tutuklama kararının ıslak imzalı aslının elden sanığa imza karşılığında teslim edildiği, ...'in sanık tarafından alınarak 18.06.2013 günü yeniden Metris 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna götürüldüğü, 19.06.2013 günü buradan teslim alınarak uçakla sevk yoluyla yeniden Van F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna teslim edildiği ancak bu sırada sanığın kendisinde bulunan tutuklama müzekkeresini cezaevi idaresine teslim etmediği, bu nedenle cezaevi idaresinin bu tutuklama müzekkeresinin infazını sıraya alamadığı, İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesince verilen, Van 2 Nolu Sorgu Hakimliğinin 04.06.2013 gün ve 2013/1758 değişik iş sayılı tutuklama kararının kaldırılmasına ilişkin kararın cezaevine faks yoluyla gönderilmesi üzerine ...'in bu tutuklama nedeniyle tahliye edilmesine rağmen sırada Van 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.06.2013 tarihli ve 2013/56 sorgu sayılı tutuklama kararı bulunduğundan serbest bırakılmadığı, Van 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.06.2013 gün ve 2013/754 değişik iş sayılı kararıyla bu suçtan da tahliye kararı verilmesinin ardından ...'in sırada infazı gereken başka dosyası bulunmadığından Van F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan serbest bırakıldığı, sanığın tutuklama müzekkeresini cezaevi idaresine teslim etmemiş olması nedeniyle ... tahliye olduğundan İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.06.2013 tarihli ve 2012/109 Esas sayılı tutuklama müzekkeresinin infazının yapılamadığı iddia edilerek icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında mahkemece sanığın görevinin gereğini yerine getirmekte (tutuklama müzekkeresini cezaevi idaresine vermekte) ihmal gösterdiği kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanığın yargılama konusu eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında yer alan suça ilişkin olduğu, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası ile basit yargılama usulünün getirildiği ancak Anayasa Mahkemesinin 16.03.2021 tarihli ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 14.01.2021 tarihli, 2020/81 Esas ve 2021/4 sayılı Kararı ile yargılama aşamasında olup henüz "kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış" dosyalar açısından Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...hükme bağlanmış..." ibaresinin "basit yargılama usulü" bakımından iptal edildiği ve bu kararın sonuçları itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğu, öte yandan sanığın 4483 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin son fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 161 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca soruşturma veya kovuşturmasının izne tabi olmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddeleri gereğince "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Van 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2014/910 Esas, 2015/158 sayılı Kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.02.2023 tarihinde karar verildi.