"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/3267 E., 2019/1994 K.
SUÇ : Zincirleme ikna suretiyle irtikap
HÜKÜM : İlk derece mahkemesince atılı suçtan kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak bu suçtan yeniden hüküm kurulmak suretiyle mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin temyizi üzerine yapılan ön incelemede;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hâli" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237. maddesine göre sanığa isnat edilen ikna suretiyle irtikap suçundan doğrudan zarar görmeyen İçişleri Bakanlığının kamu davasında katılma ve temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmıştır.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, katılan Hazine vekili ile sanık müdafiinin sanık hakkında kurulan hükmü temyize hâk ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesine istinaden temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1)Siverek Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2019 tarihli ve 2019/134 Esas, 2019/394 sayılı Kararı ile sanığın zincirleme ikna suretiyle irtikap suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 250/2, 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakkında aynı Kanun'un 53/1-2-3-5. madde ve fıkraları uyarınca hâk yoksunluklarına hükmolunmuştur.
2)Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 10.12.2019 tarihli ve 2019/3267 Esas, 2019/1994 sayılı Kararı ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak sanığın atılı suçtan 5237 sayılı Kanun'un 250/2, 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakkında aynı Kanun'un 53/1-2-3-5. madde ve fıkraları gereği hâk yoksunluklarına hükmolunmuştur.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Katılan Hazine Vekilinin Temyiz İstemi
Sanığa eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir.
Şikayetçi ... Vekilinin Temyiz İstemi
Kurumlarının davadan haberdar edilmediğine, sanığın üst sınırdan cezalandırılması ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine dairdir.
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Uygulama maddelerinde alt sınırdan uzaklaşılmasının hatalı olduğuna, evlilik cüzdan bedelinden fazla para alınmadığı için eylemin ikna suretiyle irtikap suçunu oluşturmayacağına, cüzdan bedeli verenlerin dinlenilmesi gerektiğine, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ve sair hususlara yöneliktir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, ilk derece mahkemesince verilen sanığın cezalandırılmasına ilişkin kararın bölge adliye mahkemesince kaldırılması suretiyle yeniden kurulan mahkumiyet hükmünün usul ve kanuna uygun olması karşısında sanık müdafiinin ve katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.
III. KARAR
1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle ... vekilinin sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
2.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince verilen kararda, katılan Hazine vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Siverek Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2025 tarihinde karar verildi.